Liszaj na twarzy - co to jest, przyczyny, diagnozowanie, leczenie

Liszaj na twarzy zazwyczaj manifestuje się jako charakterystyczne, pęcherzykowate bądź grudkowate zmiany, przypominające ciemnoróżową lub bladoczerwoną wysypkę. Pod pojęciem liszaja kryje się kilka ściśle określonych jednostek chorobowych. Wśród nich należy wyróżnić:

• liszaja płaskiego,
• liszaja twardzinowego,
• liszaja rumieniowatego.

Jak wygląda liszaj twardzinowy? Ten rodzaj liszaja ma charakter przewlekłego stanu zapalnego skóry. Najczęściej manifestuje się w formie tarczkowatych grudek na narządach płciowych. Z czasem zmiany mogą twardnieć, a także wywoływać bolesność i świąd skóry.

Liszaj rumieniowaty na twarzy, zwany także toczniem rumieniowatym układowym może stanowić dla pacjenta poważne zagrożenie. Występuje on pod dwiema postaciami: skórną oraz narządową. Może zaatakować zarówno skórę, jak i narządy wewnętrzne czy stawy. Na początkowym etapie choroby osoba chora może odczuwać dolegliwości bólowe stawy.

Zmiany skórne występują nieco później. W wielu przypadkach poprzedzone są owrzodzeniami w obrębie jamy ustnej. Poza liszajem na skórze, pacjenci zmagający się z tym problemem mogą zauważyć u siebie: światłowstręt, zaburzenia widzenia, bóle głowy. Oprócz tego może wystąpić:

• małopłytkowość, zwana również niedoborem płytek krwi,
• limfopenia, oznaczająca stan zmniejszenia liczby limfocytów we krwi obwodowej poniżej 1000/μl,
• leukopenia, oznaczająca obniżony poziom białych krwinek, inaczej leukocytów we krwi obwodowej.

Liszaj płaski, określany także jako liszaj czerwony może wywoływać nie tylko zmiany na twarzy, ale również na pozostałych częściach ciała. W jego przebiegu na skórze chorego pojawiają się swędzące, płaskie, wieloboczne oraz purpurowe zmiany w formie grudek.

Czasami choroba pojawia się także na błonach śluzowych w jamie ustnej, owłosionej skórze głowy, paznokciach, okolicach narządów płciowych. Ten rodzaj liszaja można rozpoznać po występowaniu białego nalotu na nabłonku błony śluzowej jamy ustnej.

Liszaj na twarzy, czyli przewlekła choroba skóry oraz błon śluzowych nie jest chorobą zakaźną. Zaraźliwy jest z kolei liszajec zakaźny. Ze względu na podobne nazwy, pacjenci często mylą ze sobą te dwie jednostki chorobowe. Liszajec złocisty to schorzenie bakteryjne o bardzo dużej zakaźności. Jakie patogeny go wywołują? Gronkowce oraz paciorkowce.

Do zakażenia paciorkowcami lub gronkowcami zwykle dochodzi na skutek urazu naskórka, a także przerwania bariery naskórkowej u pacjentów mających problem z nieprawidłowo funkcjonującym układem immunologicznym. W swojej praktyce lekarskiej specjaliści często stykają się z liszajcem u dzieci.

Liszajec wokół ust u dziecka zazwyczaj pojawia się w okresie jesiennym i zimowym, na skutek osłabienia odporności lub w następstwie choroby, np. ospy czy wszawicy.

Pacjenci często pytają farmaceutów o to „czym smarować liszaj?”. Warto jednak mieć na uwadze, że liszaja na twarzy nie powinno się leczyć na własną rękę. O tym, jak leczyć liszaj i jakie środki farmaceutyczne zastosować, powinien decydować wyłącznie doświadczony lekarz.

Osoba, która boryka się z problemem liszaja powinna skonsultować się z dermatologiem, który zaleci odpowiednie leczenie. Do postawienia odpowiedniej diagnozy niezbędne jest badanie. Czasami niezbędne jest także wykonanie biopsji wycinka skóry.

Kuracja zawsze dopasowywana jest do każdego pacjenta, ponieważ nie każdy zmaga się z tym samym rodzajem liszaja. W niektórych przypadkach zmiany na twarzy i ciele wywołane są liszajem rumieniowatym układowym, u innych z kolei wiążą się z występowaniem liszaja twardzinowego.

Zazwyczaj specjaliści zalecają zastosowanie kremu lub maści z glikokortykosteroidami. Pomocna bywa też fototerapia oraz krioterapia. Niektórym pacjentom przepisuje się również zastrzyki z triamcinolem.