Dermatolog - kim jest i czym się zajmuje? Jak wygląda badanie?

Dermatolog jest specjalistą w zakresie dermatologii. To dziedzina medycyny zajmująca się badaniem oraz opisem struktury i funkcji skóry, a także schorzeniami skóry, włosów i paznokci oraz chorobami ogólnoustrojowymi, które manifestują się zwłaszcza na skórze.

Dermatologia dzieli się na dwie zasadnicze specjalności: dermatologię kliniczną i dermatologię doświadczalną. O ile dermatologia kliniczna zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem chorób skórnych, dermatologia doświadczalna skupia się na jej badaniu: opisie jej struktury oraz pełnionych funkcji. Powiązanymi z nią dermatologią dyscyplinami medycznymi są kosmetologia, medycyna estetyczna czy wenerologia.

Dermatolog nie tylko ocenia zmiany na skórze i jej przydatkach, ale również pobiera wycinki do badań laboratoryjnych, wykonuje zabiegi fizjoterapeutyczne i likwidujące zmiany skórne, wykonuje testy wykrywające alergie: naskórkowe, śródskórne i skaryfikacyjne, interpretuje wyniki testów i badań laboratoryjnych oraz histopatologicznych, a także przeprowadza konsultacje dla specjalistów innych dziedzin medycyny.

Dermatolog zajmuje się zmianami skórnymi, problemami ze stanem paznokci i kondycją włosów. Jego praca polega na ocenie ich stanu, ustalenie przyczyn zmian, a także podjęcie leczenia.

Choroby, które najczęściej diagnozuje i leczy dermatolog, to:

• wykwity na skórze,
• atopowe zapalenie skóry (AZS),
• egzema,
• łupież,
• rumień,
• opryszczka,
• liszaje,
• kurzajki,
• odleżyny,
• łojotokowe zapalenie skóry,
• grzybica,
• łysienie,
• rozstępy,
• nadmierna potliwość,
• odmrożenia,
• albinizm,
• trądzik (trądzik różowaty, trądzik hormonalny i kosmetyczny),
• oparzenia skóry (I, II i III stopnia),
• zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego objawiające się brodawkami,
• łuszczyca,
• zmiany barwnikowe,
• fotodermatoza (uczulenie na słońce)
• melanodermia (ostuda),
• łagodne i złośliwe nowotwory (na przykład czerniak złośliwy, rumień guzowaty),
• choroby przenoszone drogą płciową, takie jak kiła, rzeżączka, świerzb, kłykciny kończyste, HIV.

Jak przygotować się do wizyty u dermatologa? Należy zabrać ze sobą dokumentację medyczną. Bardzo ważne jest, by nie wykonywać makijażu, jeśli badanie obejmuje twarz i wydepilować skórę, jeżeli badany będzie obszar pokryty owłosieniem.

Dermatolog podczas wizyty ogląda skórę, włosy czy paznokcie, szukając możliwych przyczyn zmian w wyglądzie. Ma jednak zawsze na uwadze, że źródłem niepokojących objawów nie muszą być nieprawidłowości w ich obrębie. To często symptom chorób i nieprawidłowości wewnętrznych, takich jak na przykład niedoczynność tarczycy, zmiany hormonalne, nowotwory czy choroby zakaźne czy weneryczne.

Dermatolog posługuje się nie tylko gołym okiem, ale i dermatoskopem. To urządzenie z wbudowaną lampką, które powiększa pole widzenia dokładnie tak, jak robi to lupa. To umożliwia dokładne obejrzenie wybranego kawałka skóry.

Jeśli nieprawidłowości dotyczą okolic narządów płciowych, na wizytę u dermatologa wenerologa muszą udać się oboje partnerzy seksualni. Trzeba pamiętać, że leczenie będzie skuteczne wyłącznie wówczas, gdy terapia obejmie obydwie osoby pozostające w związku.

W przypadku podejrzenia choroby o podłożu bakteryjnym, dermatolog zleca wymaz ze skóry, zaś w przypadku grzybicy - badanie mikrobiologiczne. Czasem niezbędne jest wykonanie badań z krwi (na przykład badania hormonalne) czy przeprowadzenie testów alergicznych.

Leczenie schorzeń dermatologicznych zależy od jednostki chorobowej. Bywa, że konieczne są leki doustne, niekiedy leki działające miejscowo, często w postaci maści, żeli, kremów, płynów, szamponów. Dermatolog może przepisać antybiotyki (na kiłę, rzeżączkę czy trądzik) czy leki antywirusowe (na opryszczkę).

Czasem niezbędne są zabiegi, na przykład laserowe, wycięcie znamienia czy łyżeczkowanie, elektrokoagulacja, kriochirurgia, światłolecznictwo bądź wymrażanie ciekłym azotem.

Do dermatologa potrzebne jest skierowanie od lekarza rodzinnego. Można również udać się na wizytę do gabinetu prywatnego. Koszt wizyty wynosi 100-200 zł