Niska samoocena

Mgr Kamila Krocz
Weryfikacja merytoryczna:

Mgr Kamila Krocz - psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego oraz warsztatów z doradztwa zawodowego i komunikacji...

Zawstydzenie, brak wiary w siebie, pochylona głowa, smutek, porównywanie się z innymi, ciągłe niezadowolenie z siebie, krytykowanie własnej osoby, a być może również i innych. To pierwsze widoczne objawy niskiej samooceny. Zgodnie z definicją, samoocena to ocena własnej wartości. Gdy jest nieadekwatnie niska, niezależnie od obiektywnie osiąganych sukcesów, a człowiek sobie z nią nie radzi, może doprowadzić do pełnoobjawowego zaburzenia psychicznego, jak depresja, lęk, alkoholizm. Jak manifestuje się niska samoocena? Jak pozbyć się kompleksów? Jak podnieść poczucie własnej wartości i uwierzyć we własne możliwości?

Cechy osoby o niskiej samoocenie

Niskiej samooceny nie wolno mylić z wyrażaniem krytyki na swój temat lub przyznaniem się do jakiejś swojej słabości. Osoba o niskiej samoocenie ma tendencję do uogólniania: „Jestem do niczego”, „Nic mi nie wychodzi”, „Nikt mnie nie lubi” itp. Niska samoocena jest czymś destrukcyjnym, mającym wpływ na całe życie. Tkwi głęboko w człowieku i ujawnia się raz po raz, oddziałując na myślenie i światopogląd. Potrafi zniekształcić związki i relacje międzyludzkie. Brak wiary w siebie i swoje możliwości sprawia, że człowiek osiąga znacznie mniej niż mógłby, gdyby uwierzył w swoją siłę. Niska samoocena obniża jakość życia.

Do najpopularniejszych cech niskiej samooceny zaliczane są:

  • nadmierna samokrytyka,
  • nadmierne wymagania wobec siebie (często nierealistyczne),
  • brak pewności siebie,
  • uzależnienie własnej samooceny od oceny innych,
  • poczucie bezwartościowości,
  • nieumiejętność określania swoich potrzeb,
  • brak poczucia bezpieczeństwa i akceptacji,
  • trudność w podejmowaniu decyzji,
  • trudności z nawiązywaniem kontaktów i tworzeniem związków,
  • nieufność,
  • ciągłe opiekowanie się innymi, a zaniedbywanie siebie.

Co czują osoby o niskiej samoocenie?

Odczucia osób zakompleksionych, to:

  • samotność i odizolowanie,
  • ogromny smutek,
  • niekompetentność i niezdolność w wielu dziedzinach życia,
  • nastrój samobójczy,
  • przytłaczające poczucie winy,
  • wstyd.

Źródło niskiej samooceny

Największy wpływ na naszą samoocenę ma sposób, w jaki byliśmy traktowani w dzieciństwie przez rodzinę i przyjaciół. Nasze uzdolnienia lub ich brak i nasza niepowtarzalna osobowość też nie pozostają bez znaczenia. Kształtowanie obrazu samego siebie to bardzo złożony proces, u którego podstaw tkwi wiele różnych czynników, m.in. kultura społeczeństwa, w którym żyjemy.

Istotne jest także „Ja idealne”. To wersja siebie w najlepszym wydaniu. Samo istnienie „Ja idealnego” jest zjawiskiem pozytywnym i pożądanym. Problem pojawia się wtedy, gdy „Ja idealne” jest nierealne. Aby „Ja idealne” było pomocne w budowaniu adekwatnej do rzeczywistości samooceny, powinno zawierać cechy możliwe do osiągnięcia i zrealizowania.

Jak walczyć z niską samooceną?

Najlepszą metodą jest praca małymi krokami. Trzeba wyznaczać sobie odpowiednio małe cele i cierpliwie je realizować. Działając w ten sposób, szybciej i częściej osiągamy sukces. A odniesienie sukcesu sprzyja wzrostowi pewności siebie, wiary we własne siły sprawcze i dostarcza poczucia zadowolenia z siebie.

Bardzo ważna w pracy nad własną samooceną jest umiejętność oddzielania emocji od myślenia. W ten sposób zyskujemy większy wpływ na swój nastrój, większą niezależność naszego samopoczucia od naszych zachowań i ich oceny. Niska samoocena to stan, który można zmienić. Czasem do takiej zmiany popycha zmęczenie wieczną „huśtawką nastrojów”, niezgoda na odczuwanie wciąż nieprzyjemnych uczuć związanych z niską samooceną, a czasem uzmysłowienie sobie, że uzależniamy własny pogląd na swój temat od zdania innych.

Niedocenianie siebie samego to często źródło większości naszych problemów. Zdanie sobie z tego sprawy to już pierwszy krok do sukcesu. Niska samoocena utrudnia i komplikuje życie, dlatego warto z nią walczyć. Jednak nie jest to sprawa prosta. Chcąc walczyć z niską samooceną, zapewne z góry zakładamy niepowodzenie, zamykając się w błędnym kole. Warto skonsultować się z psychologiem – niską samoocenę można przepracować, „wyleczyć” na terapii.

Artykuły Samoocena

Zaniżone poczucie własnej wartości zwykle współtowarzyszy takim cechom, jak: smutek , zawstydzenie, brak pewności siebie, dokonywanie niekorzystnych porównań społecznych z osobami, które są lepsze ...

Kompleksy przeszkadzają w kreatywnym i twórczym podejściu do życia. Człowiek zamyka się w sobie i nie wychodzi z inicjatywą z obawy przed ośmieszeniem.

Samoocena, czyli inaczej poczucie własnej wartości, ma niezwykle istotny wpływ na różne obszary funkcjonowania człowieka. Zaburzenia w zakresie wizerunku własnej osoby warunkują problemy ...

Samoocena

Egocentryzm manifestuje się niezdolnością do integrowania innych punktów widzenia z własną perspektywą ujmowania świata. Czasem egocentryzmowi towarzyszy megalomania i egoizm.

Czujesz, że często nie dorastasz do ideału, jaki chciałbyś osiągnąć? Myślisz, że jesteś za gruby albo zbyt szczupły? Wstydzisz się własnego wyglądu zewnętrznego albo cech charakteru? Masz za mały, ...

Kompleksy przeszkadzają w kreatywnym i twórczym podejściu do życia. Człowiek zamyka się w sobie i nie wychodzi z inicjatywą z obawy przed ośmieszeniem.

Wysoka samoocena wiąże się z pragnieniem kontroli zdarzeń, motywacją osiągnięć, wytrwałością, potrzebą aprobaty społecznej i skłonnością do częstego przeżywania uczuć pozytywnych. Osoby z wysoką ...

Od wychowania dziecka przez rodziców zależy jego postrzeganie samego siebie. Samoocena kształtuje się zatem w młodym człowieku już od najmłodszych lat. Własny oraz siebie jest zatem zależny od tego&nbsp; czy rodzice dla danej osoby byli dla niej wyrozumiali, akceptowali ją i otaczali uczuciami. Jeśli się tak nie stało, to można spodziewać się tego, że dana jednostka nie będzie akceptowała sama siebie, a do tego będzie miała niskiej poczucie wartości. Towarzyszy temu przeświadczenie o byciu gorszym od innych. Taki obraz postrzegania samego siebie bardzo trudno zmienić, zwłaszcza jeśli przez lata był podtrzymywany przez najważniejsze osoby w życiu człowieka.<br />
<br />
Nie pomoże zatem zapewnienie ze strony otoczenia o atrakcyjności, bo takie działania mogą być odebrane przez tę osobą za nieprawdziwe, gdyż nie pasują do jej psychicznych schematów. Komunikaty więc na nic się tu nie zdadzą. Potrzebna jest natomiast&nbsp; zmiana schematów myślenia, której można dokonać poprzez pracę nad sobą lub udział w psychoterapii czy treningach/warsztatach samodoskonalenia.<br />
<br />
Jak wpływać na własną samoocenę?

Samoutrudnianie to rzucanie sobie samemu kłód pod nogi w drodze do sukcesu. Jest to strategia należąca do obronnych taktyk autoprezentacyjnych , która ma ochronić lub utrzymać dobre mniemanie na ...

Autowaloryzacja to jeden z motywów związanych ze strukturą „Ja”. Wiąże się z dążeniem do obrony, podtrzymania lub nasilenia dobrego mniemania o sobie. Człowiek przejawia bardzo konsekwentnie ...

Samoodtrącenie jest przeciwnością dla samoakceptacji . Oznacza poczucie bycia niedostatecznie dobrym, niezasługującym na miłość własną i innych ludzi. Powodem samoodtrącenia może być autokratyczny ...

Tym co odróżnia dzieci zdrowe od tych z autyzmem jest najczęściej nie wygląd, ale zachowanie. Charakterystyczne ruchy, kręcenie się w kółko czy też zajmowanie się przez dłuższy czas jednym przedmiotem może więc budzić podejrzenia rodziców.<br />
Dzieci z autyzmem zupełnie inaczej postrzegają świat, dlatego też ich zachowanie jest odmienne. Mogą więc bawić się kartką papieru czy wykonywać jedynie im znane rytuały, które mogą dziwić ich rodzeństwo lub nawet budzić w nich lęk. W takim przypadku rolą rodziców jest więc poinformowanie dziecka zdrowego o tym, co dzieje się z jego bratem/siostrą i wytłumaczenie mu jak należy w takich sytuacjach postępować. Jest to bardzo ważne i może w znacznym stopniu wpłynąć na ich wzajemne relacje. Ułatwi im także komunikację.<br />
Zdrowe rodzeństwo może otoczyć dziecko z autyzmem troską i opieką i wpływać na jego rozwój. To z kolei przyczynia się do budowania silnych więzi rodzinnych. Dlatego pouczenie o metodach postępowania z osobą cierpiącą na autyzm jest bardzo istotne.

Samoakceptacja to postawa zaufania, wiary i szacunku dla samego siebie. Stanowi ona emocjonalny komponent poczucia własnej wartości i wyraża się w uczuciach, jakie do siebie żywimy. Jest wiele ...

Nieśmiałość, wstydliwość, zażenowanie to stany, których doświadcza każdy człowiek. Co jednak zrobić, kiedy nieśmiałość przeszkadza w normalnym funkcjonowaniu? Nieśmiałość to dość powszechna cecha ...

Umiarkowane poczucie onieśmielenia jest dowodem na dostosowanie społeczne. Jeśli jednak uniemożliwia normalne funkcjonowanie, wymaga terapii.&nbsp;

Pytania do eksperta

Dlaczego on się we mnie nie zakochał?

Mam 27 lat. W zasadzie będę miała niedługo 28 lat. Nie byłam nigdy w związku (też dodam, że jestem wymagającą osobą; mało kto mi się podoba). Nie rozumiem tego, jestem atrakcyjną osobą i też tak uważa otoczenie. Jestem miła, sympatyczna, wykształcona, często może nie wierzę w siebie i swoje możliwości - mam słomiany zapał. Poznałam faceta, mieliśmy wspólną podróż po Stanach. Bardzo mi się ...
Odpowiada: mgr Arleta Balcerek

Jak nabrać pewności siebie?

Odpowiada: mgr Kamila Krocz
Odpowiadamy średnio od 4 do 24 godzin

Konsultanci działu Psychologia

Mgr Kamila Krocz

psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego

Mgr Kamila Krocz
Wszyscy konsultanci »