Rokowanie w białaczce przewlekłej

Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje przewlekłych białaczekprzewlekłe białaczki limfatyczne oraz przewlekłą białaczkę szpikową. Choroby różnią się między sobą, a rokowanie zależne jest od typu białaczki, jej zaawansowania oraz stosowanego leczenia. Wśród białaczek limfatycznych znajdują się: przewlekła białaczka limfocytowa, białaczka włochatokomórkowa, białaczka prolimfocytowa, białaczka z dżych ziarnistych limfocytów.

1. Przewlekła białaczka limfocytowa

Przewlekła białaczka limfocytowa B-komórkowa to najczęściej spotykana białaczka w Europie i w Ameryce Północnej. Jest to choroba nowotworowa wywodzącą się z podtypu białych krwinek zwanych limfocytami. Białaczka u części chorych przebiega łagodnie, a czas przeżycia wynosi nawet 10-20 lat. Przebieg taki występuje u ok/ 30% chorych i rokowanie jest dobre.

U pozostałych choroba może przebiegać od początku agresywnie i może doprowadzić do zgonu nawet w przeciągu 2-3 lat. Przebieg choroby i rokowanie można dopewnego stopnia przewidzieć na podstawie badań genetycznych, a także na podstawie stopnia zaawansowania w chwili rozpoznania - służą do tego dwie klasyfikacje Raia (A, B, C) i Bineta (0-IV).

Zobacz film: "Białaczka"

W skalach tych oceniane jest nacieczenie szpiku, poziom białych krwinek, czas w jakim nastąpi podwojenie liczby leukocytów, obecność w krwi prolimfocytów. W zależności od wymienionych czynników można spodziewać się rokowania korzystnego lub niekorzystnego.

Rokowanie w białaczce zależne jest także od stosowanego leczenia, które musi być umiejętnie dobrane do danego pacjenta i jego choroby. Skojarzenie analogów puryn z cyklofosfamidem oraz rytuksymabem daje więcej całkowitych remisji i wydłuża czas przeżycia. Najczęstszą przyczyną zgonów są zakażenia, głównie układu oddechowego – szczególnie zapalenie płuc, inne przyczyny to krwotoki i ogólne wyniszczenie organizmu.

2. Przewlekła białaczka prolimfocytowa

Przewlekła białaczka prolimfocytowa występuje także głównie u ludzi starszych. To znacznie bardziej agresywna choroba i oporna na leczenie. Ten typ białaczki ma gorsze rokowanie od przewlekłej białaczki limfocytowej. Pomimo usilnych prób leczenia, chorzy przeżywają zwykle około 7 miesięcy.

3. Białaczka włochatokomórkowa

Białaczka włochatokomórkowa dotyka osoby nieco młodsze, średnia wieku w chwili wykrycia choroby wynosi 52 lata. Przebiega często przez wiele lat bez objawów. Leczenie jest wprowadzane gdy pojawiają się objawy białaczki, zwłaszcza wynikające z zaburzeń morfologii oraz powiększonej śledziony. Kladrybina wywołuje remisję całkowitą u ponad 75% chorych, a przeżycie 4-letnie bez wznowy u 96%. W wyniku stosowania interferonu także dochodzi dochodzi często do remisji, jednak w dużej części są one niepełne lub przejściowe.

4. Białaczka z dużych ziarnistych limfocytów

Białaczka z dużych ziarnistych limfocytów jest chorobą rzadką i występuje głównie u ludzi dorosłych. Czasami choroba występuje wraz z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Przebieg choroby i rokowania są różne w zależności przebiegu choroby. Postać łagodna nie wymaga leczenia, może przejść nawet spontanicznie w fazę remisji. Główne wskazania do leczenia to nawracające zakażenia i znaczna anemia. Po zastosowanym leczeniu remisję uzyskuje się u około połowy chorych. W postaciach agresywnych mimo leczenia znaczna większość chorych umiera przed upływem roku od wdrożenia leczenia.

5. Przewlekła białaczka szpikowa

Przewlekła białaczka szpikowa to choroba nowotworowa wywodzącą się ze szpiku kostnego, a nie limfocytów, jak wcześniej wymienione. W przeciwieństwie do ostrych białaczek szpikowych przebieg choroby jest długotrwały i stosunkowo powolny. Rokowanie w chorobie jest zależne od zaawansowania choroby i stosowanego leczenia.

Przewlekła białaczka szpikowa może występować w trzech fazach - w fazie przewlekłej, fazie akceleracji i fazie blastycznej. Rokowanie w fazie przewlekłej jest obecnie bardzo dobre. Jest to związane z powszechną dostępnością nowoczesnych leków, tzw. celowanych, o wysokiej skuteczności i bezpieczeństwie stosowania (imatynibu, dasatynibu i nilotynibu). Dzięki nim 80-90% pacjentów żyje przez wiele lat w całkowitej remisji choroby, tj. bez cech jej obecności. Konieczne jest jednak ciągłe przyjmowanie leków, aby nie doszło do nawrotu.

Znacznie gorsze rokowanie mają chorzy, u których doszło do wykształcenia się oporności na te leki albo do przejścia fazy przewlekłej w fazę akceleracji lub blastyczną. Rokowanie w fazie akceleracji, a zwłaszcza w fazie blastycznej, jest złe, a wyleczenie można u niektórych osiągnąć za pomocą transplantacji szpiku.

Ryzyko przejścia z fazy przewlekłej do akceleracji lub przełomu blastycznego jest największe w drugim roku terapii (ok. 3%), następnie spada.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Rokowanie w ostrej białaczce limfoblastycznej

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!