Nietrzymanie moczu u kobiet

Miliony kobiet na świecie doświadczają mimowolnych wycieków moczu, czyli tak zwanej inkontynencji. Nietrzymanie moczu może mieć różną postać – u niektórych pań dochodzi do popuszczenia kilku kropli moczu podczas kaszlu lub wysiłku fizycznego, inne kobiety odczuwają silną potrzebę oddania moczu tuż przed niekontrolowanym wyciekiem dużej ilości moczu. Jest to niezwykle uciążliwa i krępująca przypadłość, dlatego wiele kobiet zmagających się z inkontynencją unika spotkań towarzyskich oraz czynności zwiększających ryzyko wystąpienia wycieku moczu (ćwiczenia fizyczne, seks).

1. Przyczyny i rodzaje inkontynencji

Czy wiek jest czynnikiem ryzyka nietrzymania moczu?
Czy wiek jest czynnikiem ryzyka nietrzymania moczu?

Uciążliwą i wstydliwą przypadłość, jaką jest nietrzymanie moczu, przypisuje się najczęściej osobom starszym....

zobacz galerię

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Czym jest ból?"

Kobiety dwukrotnie częściej niż mężczyźni doświadczają nietrzymania moczu. Większa częstotliwość tej przypadłości u przedstawicielek płci żeńskiej jest związana z budową anatomiczną dróg moczowych kobiety,

ciążą , porodem oraz menopauzą . Do wystąpienia inkontynencji mogą przyczyniać się również - bez względu na płeć - wady wrodzone, udar , urazy neurologiczne, stwardnienie rozsiane oraz problemy fizyczne powiązane z procesem starzenia się . Starsze kobiety znacznie częściej niż te młode zmagają się z nietrzymaniem moczu , ale nie jest to przypadłość, która dotyka wszystkie osoby w starszym wieku.

Inkontynencja pojawia się na skutek problemów w obrębie mięśni i nerwów kontrolujących wstrzymywanie lub wydalanie moczu. W czasie oddawania moczu mięśnie ściany pęcherza moczowego kurczą się, powodując przepływ moczu z pęcherza do cewki moczowej. W tym samym czasie mięśnie zwieracza otaczającego cewkę rozluźniają się, pozwalając na swobodne ujście moczu z ciała. Inkontynencja ma miejsce, gdy mięśnie pęcherza kurczą się nagle lub wtedy, gdy mięśnie zwieracza nie są wystarczająco mocne, by wstrzymać wyciek moczu. Jeśli mięśnie są uszkodzone, co prowadzi do zmiany pozycji pęcherza, mocz może być wydalany pod mniejszym niż zwykle ciśnieniem. Objawy inkontynencji mogą nasilać się w związku z otyłością.

Najczęstsze rodzaje nietrzymania moczu u kobiet to:

  • wysiłkowe nietrzymanie moczu – wyciek małej ilości moczu podczas ruchu (ćwiczenia fizyczne, kichanie, kaszel);
  • nietrzymanie moczu z parcia – mimowolny wyciek dużej ilości moczu w nieoczekiwanych momentach, na przykład podczas snu;
  • pęcherz nadreaktywny – objawia się częstomoczem, nietrzymaniem moczu z parcia oraz parciami naglącymi;
  • funkcjonalne nietrzymanie moczu – oddawanie moczu nie w porę, z powodu niepełnosprawności fizycznej, zewnętrznych trudności lub problemów w komunikowaniu się albo myśleniu, które uniemożliwiają dotarcie do toalety na czas;
  • nietrzymanie moczu z przepełnienia – niespodziewany wyciek małej ilości moczu z powodu zapełnienia pęcherza moczowego;
  • mieszane nietrzymanie moczu – zwykle jest to połączenie wysiłkowego nietrzymania moczu z nietrzymaniem moczu z parcia;
  • tymczasowe nietrzymanie moczu – wycieki moczu mają miejsce w związku z krótkotrwałą sytuacją (infekcja, przyjmowanie nowych leków, przeziębienie objawiające się kaszlem).

2. Jak leczyć nietrzymanie moczu u kobiet?

Nietrzymanie moczu - czy pacjentka może sobie sama poradzić?
Nietrzymanie moczu - czy pacjentka może sobie sama poradzić?

Wysiłkowe nietrzymanie moczu to problem wielu kobiet. Badania dowodzą, że prawie co czwarta z nich w...

zobacz galerię

W leczeniu inkontynencji kluczowe znaczenie ma ustalenie jej przyczyny. Rozpoznanie typu nietrzymania moczu pozwala bowiem na dobór optymalnie skutecznej metody terapeutycznej. W wielu przypadkach wystarczy dokonać kilku zmian w trybie życia i wzmocnić

mięśnie Kegla za pomocą systematycznych ćwiczeń. Pomocna jest również tak zwana podwójna mikcja . Jest to technika kontrolowania oddawania moczu, która pozwala na wydłużenie odstępów czasu pomiędzy kolejnymi wizytami w toalecie.

W przypadku pęcherza nadreaktywnego istotną rolę w leczeniu odgrywają leki blokujące sygnały nerwowe powodujące częstomocz oraz naglące parcie. Obecnie stosowane są również leki rozluźniające mięśnie pęcherza i zapobiegające ich skurczom. Coraz większą popularność w łagodzeniu objawów inkontynencji zyskuje biofeedback oraz neuromodulacja. Stosowane są również rożki dopochwowe (umieszczone w pochwie, naciskają na jej ścianę i cewkę, redukując ryzyko wycieku moczu), zastrzyki (powodują zgrubienie tkanek pęcherza i cewki) oraz zabiegi chirurgiczne.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Nietrzymanie moczu u mężczyzn

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!