Nietrzymanie moczu - kogo dotyczy, rodzaje, leczenie

Nietrzymanie moczu to wstydliwy problem. Polega na niekontrolowanym wyciekaniu moczu z pęcherza moczowego. Może to być kilka kropel, stałe kapanie albo nawet strumień. Dolegliwość ta dotyczy osób w różnym wieku, najczęściej jednak występuje u ludzi starszych. Potrafi skutecznie utrudnić życie. By uporać się z tym problemem, należy podjąć właściwe leczenie: zachowawcze, farmakologiczne bądź operacyjne.


1. Nietrzymanie moczu - kogo dotyczy?

Nietrzymanie moczu dwukrotnie częściej dotyczy kobiet niż mężczyzn. Według badań z poradni urologicznych i ginekologicznych pr**oble**m nietrzymania moczu występuje u około 30% pacjentek po 45. roku życia.

Cewnik - zdjęcia
Cewnik - zdjęcia

Cewnik pozwala na oddawanie moczu w każdej sytuacji.

zobacz galerię

Zobacz film: "Podstawowe badania, jakie powinna wykonać każda kobieta"

Przyczyną takiego stanu rzeczy jest kobieca anatomia i fizjologia dolnych dróg moczowych oraz dna miednicy. Poza tym do nietrzymania moczu przyczyniają się ciąże, zwłaszcza mnogie, które powodują mikrourazy okolic krocza w czasie porodu.

W okresie menopauzy niedobory hormonów powodują zwiotczenie mięśni dna miednicy, które są odpowiedzialne za prawidłowe trzymanie moczu. Za przyczynę nietrzymania moczu można też uznać palenie papierosów, które powoduje uszkodzenie śródbłonka naczyń krwionośnych i doprowadza do zaburzeń ukrwienia narządów wewnętrznych i mięśni. Wstydząc się swojego problemu z mimowolnym oddawaniem moczu, kobiety często rezygnują z życia zawodowego i kontaktów towarzyskich.

2. Nietrzymanie moczu - rodzaje

Nietrzymanie moczu - czy pacjentka może sobie sama poradzić?
Nietrzymanie moczu - czy pacjentka może sobie sama poradzić?

Wysiłkowe nietrzymanie moczu to problem wielu kobiet. Badania dowodzą, że prawie co czwarta z nich w...

zobacz galerię

Do wycieku moczu z pęcherza moczowego dochodzi na skutek zwiększenia się ciśnienia w śródbrzuszu, np. w trakcie

kaszlu, kichnięcia czy wysiłku fizycznego. U kobiet przyczyną inkontynencji stresowej jest osłabienie mięśni dna miednicy, spowodowane licznymi porodami, obniżeniem narządów miednicy małej, ciężką pracą fizyczną i niedoborem estrogenów. Wysiłkowe nietrzymanie moczu u mężczyzn jest przeważnie następstwem uszkodzenia zwieracza w trakcie operacji lub elektroresekcji prostaty. Nietrzymanie moczu spowodowane naglącymi parciami – spowodowane jest zaburzeniami w obrębie dolnych dróg moczowych. Za ten rodzaj nietrzymania moczu odpowiedzialne jest wzmożone czucie w pęcherzu albo skurcze mięśni wypieracza, które występują w fazie gromadzenia się moczu. Nietrzymanie moczu związane z przepełnieniem pęcherza – występuje u pacjentów z tzw. przeszkodą podpęcherzową. U kobiet jest to najczęściej zagięcie cewki moczowej, spowodowane obniżeniem dna miednicy, u mężczyzn zaś – powiększenie prostaty. Wzrastające w przepełnionym pęcherzu ciśnienie pokonuje opór cewki moczowej i następuje okresowy wyciek moczu. Odruchowe nietrzymanie moczu – związane jest ze schorzeniem układu nerwowego. Niekontrolowane skurcze wypieracza powodują nieświadome oddawanie moczu. Inkontynencja mieszana – schorzenie łączące inkontynencję parcia i stresową. * Pozacewkowe nietrzymanie moczu – upośledzone połączenie przewodów moczowych może spowodować stałą utratę moczu do jamy brzusznej.

Na nietrzymanie moczu wpływają również: zakażenia układu moczowego, brak aktywności fizycznej po porodzie, przebyte zabiegi operacyjne, niektóre choroby (przerost prostaty, zapalenie pochwy, udar mózgu, stwardnienie rozsiane, cukrzyca, niewydolność serca, kamica nerkowa, choroba Parkinsona, choroba Alzheimera, guzy systemu urogenitalnego, zaburzenia lękowe), alkoholizm oraz niektóre leki.

3. Nietrzymanie moczu - leczenie

Gdy pojawią się objawy nietrzymania moczu, koniecznie trzeba udać się z wizytą do urologa i neurologa, a jeśli problem ten dotyczy kobiety – również do ginekologa. Poza wywiadem lekarskim należy wykonać szereg badań dodatkowych: badanie ogólne i posiew moczu, oznaczenie stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy, USG oraz badanie urodynamiczne.

Leczenie nietrzymania moczu początkowo polega na systematycznym wykonywaniu ćwiczeń, których celem jest wzmocnienie mięśni dna miednicy, oraz na przestrzeganiu właściwego oddawania moczu w ciągu doby. Kolejnym etapem leczenia jest leczenie farmakologiczne, a w przypadku niepowodzenia leków – leczenie operacyjne. Terapia trwa długo i musi być prowadzona systematycznie i konsekwentnie.

Rodzaje leczenia podejmowane przy nietrzymaniu moczu:

  • leczenie zachowawcze – całkowite opróżnianie pęcherza po nocnym wypoczynku; systematyczne prowadzenie dzienniczka samokontroli z notowaniem godzin oddawania moczu i przypadków mimowolnego moczenia; przestrzeganie oddawania moczu w godzinach, na które przypada moczenie bezwiedne; regulowanie częstości oddawania moczu; kontrola ilości wypijanych płynów; wykonywanie ćwiczeń mięśni miednicy, tzw. ćwiczeń Kegla.
  • leczenie farmakologiczne – miejscowo stosuje się leki hormonalne lub antycholinergiczne, które zwiększają pojemność pęcherza moczowego i hamują jego niekontrolowane skurcze.
  • leczenie operacyjne to ostateczna metoda leczenia nietrzymania moczu. U kobiet polega na wykonywaniu plastyki krocza, pochwy lub cewki moczowej. Do najczęstszych zabiegów należą: operacja Burcha lub operacja MMK, operacje pętlowe, implanty i wstrzyknięcia okołocewkowe, sztuczny zwieracz.

Inkontynencja to wstydliwa przypadłość, ale warto przełamać opory i udać się do lekarza w celu podjęcia jej leczenia.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Wysiłkowe nietrzymanie moczu

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.