Cewnikowanie serca

Cewnikowanie serca to badanie wykonywane, gdy istnieją wady wrodzone serca, w przypadku, gdy pojawia się trudność w ich zdiagnozowaniu oraz określeniu ich stopnia zaawansowania. Zabieg kardiologiczny lub operacja kardiochirurgiczna wymagają także wcześniejszego przeprowadzenia cewnikowania serca. Celem tego badania jest bezpośredni pomiar ciśnienia w jamach serca i dużych naczyniach, a także ocena poziomu tlenu we krwi. Jest to badanie inwazyjne, od którego powoli odchodzi się na rzecz badania echokardiograficznego.

1. Przebieg cewnikowania serca

Cewnikowanie serca poprzedzone jest kilkoma badaniami. Konieczne są: EKG, RTG serca i klatki piersiowej oraz badanie echokardiograficzne. Zaleca się także wykonanie przeglądu u dentysty.

Zobacz film: "Polacy żyją aż 7 lat krócej niż Szwedzi"

Pacjent powinien mieć wygolone pachwiny. Podaje mu się znieczulenie miejscowe i środek uspokajający, natomiast w przypadku dzieci wykonuje się znieczulenie ogólne. Takie badanie serca trwa zazwyczaj kilkadziesiąt minut. Badany leży na wznak po zdezynfekowaniu miejsca nakłucia i podaniu znieczulenia. Do cewnikowania używa się najczęściej naczyń udowych, stąd konieczność depilacji tych okolic. Jeśli badane mają być jamy lewej strony serca, nakłuwa się naczynia tętnicze, a w przypadku prawej strony – naczynia żylne. Lekarz wprowadza cewnik do naczynia krwionośnego, który jest przesuwany do jam serca i wychodzących z nich naczyń. Mierzone jest w nich ciśnienie i wysycenie krwi tlenem. Co jakiś czas na ciało pacjenta przepuszcza się wiązkę promieni rentgenowskich, co pozwala zobaczyć na ekranie monitora ruchy cewnika. Niekiedy na koniec badania podawany jest środek cieniujący do jam serca, który daje uczucie ciepła rozchodzącego się po całym ciele. Po zakończeniu badania usuwa się koszulkę naczyniową, a w miejsce wkłucia zakłada się opaskę uciskową, na kilka lub najlepiej kilkanaście godzin.

Wynik badania ma formę opisu, do którego dołącza się niekiedy klisze rentgenowskie lub taśmy video.

Przed badaniem należy poinformować wykonującego o skłonności do krwawień, uczuleniu na środki kontrastowe, o ciąży i przyjmowanych lekach, szczególnie tych, które mogą wpływać na krzepnięcie krwi. W trakcie badania należy zgłosić wystąpienie nagłych dolegliwości. Po skończonym badaniu przez kilkanaście godzin pacjent musi leżeć w miarę nieruchomo. Niewskazane jest spożywanie przez ten czas posiłków.

2. Powikłania cewnikowania serca

Najbardziej powszechnym skutkiem ubocznym badania jest niewielki krwiak w miejscu, w którym wprowadzono cewnik do naczynia. Niektórzy pacjenci mają reakcję alergiczną na środek cieniujący, jednak objawy te zwykle szybko mijają.

Choroby serca to częsty problem. Na szczęście dostępne są metody badań, które pomagają wykryć na przykład wady wrodzone serca. Cewnikowanie serca jest badaniem inwazyjnym, ale może być co jakiś czas powtarzane i wykonywane u osób w różnym wieku. Wykrywanie wad wrodzonych serca i innych chorób metodą cewnikowania nie jest wskazane u ciężarnych ani wtedy, gdy u kobiety wystąpiła możliwość zajścia w ciążę.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Angioplastyka balonowa wieńcowa

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!