Krwiak

Krwiak to wylew krwi na zewnątrz naczyń krwionośnych, w wyniku uszkodzenia ściany naczyń spowodowanego przez uraz. Może być różnej wielkości. Często mylony jest z wybroczynami, np. siniakiem. W porównaniu z nimi nie jest płaski. Może powstawać nie tylko pod skórą, ale w każdym innym organie. Wyróżniamy kilka rodzajów krwiaka, np.: tętniczy, śródczaszkowy, podpaznokciowy.

Przyczyny krwiaka

Uraz tkanki jest najczęstszą przyczyną krwiaka. Gdy naczynie krwionośne zostaje uszkodzone, następuje przeciekanie krwi do otaczających tkanek. Krew ulega koagulacji i powstają zakrzepy. Im większa ilość krwi wypłynie z naczynia, tym więcej powstanie zakrzepów. Przyczyną krwiaków może być osłabienie lub kruchość naczyń krwionośnych. Stosowanie leków przeciwzakrzepowych zwiększa tendencję do spontanicznych krwawień i krwiaków. Organizm nie jest wtedy w stanie skutecznie naprawić uszkodzonych naczyń. Inną przyczyną może być trombocytopenia (małopłytkowość), a więc zmniejszenie ilości płytek krwi lub ich zdolności do funkcjonowania. Płytki krwi biorą udział w tworzeniu się skrzepu i fibryny.

Zobacz film: "Postępowanie w przypadku krwotoku"

Objawy krwiaka

Objawy krwiaka zależą od jego lokalizacji i wielkości. Obrzęk i stan zapalny związany z powstaniem krwiaka może wpływać na struktury otaczające krwiak. Objawy stanu zapalnego to zaczerwienienie, ból i obrzęk. Krwiak powierzchowny skóry, tkanek miękkich, mięśni wykazuje tendencję do samoistnego leczenia z biegiem czasu. Konsystencja skrzepu krwi stopniowo staje się bardziej gąbczasta i miękka, w wyniku czego skrzep ulega spłaszczeniu. Kolor zmienia się z fioletowo-niebieskiego na żółto–brązowy. W zależności od umiejscowienia krwiaka przebarwienia mogą pojawić się w różnych miejscach, np. krwiak na czole powoduje pojawienie się siniaków pod oczami, a nawet szyi. Najczęstszym powikłaniem wszystkich krwiaków jest zakażenie bakteriami.

Leczenie krwiaka

Gdy krwiaki pojawiają się u osób z zaburzeniami krzepliwości krwi, konieczna jest wizyta w szpitalu. Do lekarza warto się zgłosić także, gdy siła urazu i umiejscowienie krwiaka są niepokojące. Krwiaki skóry i tkanek miękkich, takich jak mięśnie i stawy, często są diagnozowane przez badanie fizykalne przez samego chorego. U pacjentów wykazujących objawy krwawienia wewnętrznego, lekarz decyduje o wykonaniu badania, które będzie najlepsze do oceny sytuacji. Zastosowanie promieni X (badanie RTG) może być potrzebne do oceny złamania kości. Pacjenci z istotnym urazem głowy często wymagają CT (tomografia komputerowa). Krwiaka tkanek miękkich i skóry leczy się poprzez przykładanie lodu w miejsce krwiaka. Ze względu na to, że powstawanie krwiaka wiąże się ze stanem zapalnym, do leczenia stosowane mogą być niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. ibuprofen. U osób, które zażywają antykoagulanty bezwzględnie zakazany jest ibuprofen, ze względu na możliwość wystąpienia krwawienia z przewodu pokarmowego. Paracetamol zaś zabroniony jest u osób z chorobami wątroby. Wewnątrzczaszkowe, zewnątrzoponowe, podtwardówkowe i śródmózgowe krwiaki wymagają interwencji neurochirurgicznej.

Następny artykuł: Urazy kręgosłupa i rdzenia kręgowego

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!