Krzywa insulinowa - wskazania, przeciwwskazania, przygotowanie, przebieg, normy

Krzywa insulinowa to badanie wykonywane w celu sprawdzenia, w jakiej ilości organizm wydziela insulinę. Przeprowadza się je go wypiciu roztworu 75 g glukozy rozpuszczonej w 250-300 ml wody.

Krew pobierana jest na czczo, a następnie godzinę oraz dwie godziny po wypiciu glukozy. Uzyskane wyniki mają dużą wartość diagnostyczną w rozpoznaniu cukrzycy i innych zaburzeń gospodarki węglowodanowej.

Krzywa insulinowa to podstawowe badanie stosowane w diagnostyce insulinooporności i cukrzycy, ponieważ insulina to hormon niezbędny do metabolizmu glukozy przez komórki. Zaburzenia w jego wydzielaniu przekładają się na rozwój zaburzeń w pracy organizmu. Wskazania do wykonania krzywej insulinowej to:

• nadciśnienie tętnicze krwi,
• nadwaga lub otyłość,
• cukrzyca w rodzinie,
• obecność glukozy w moczu,
• podwyższone stężenie glukozy we krwi,
• objawy spadku cukru po posiłku,
• wzmożone oddawanie moczu,
• nawracające infekcje układu moczowego.

Krzywa insulinowa nie może zostać wykonana u osób, u których stężenie glukozy na czczo przekracza 130 mg/dl, ponieważ może być to niebezpieczne dla zdrowia. Przeciwwskazaniem jest również bycie na diecie z ograniczoną ilością węglowodanów.

Krzywa insulinowa nie jest wykonywana u kobiet w ciąży, ponieważ w tym okresie występuje fizjologiczna insulinooporność i badanie nie ma wartości diagnostycznej, u osób spodziewających się dziecka wykonywana jest jedynie krzywa glukozowa.

Prawidłowe wartości insuliny to:

• insulina na czczo - maksymalnie 10 μIU/ml (u zdrowych osób insulina jest jednocyfrowa),
• insulina po godzinie - do 50 μIU/ml,
• insulina po dwóch godzinach - do 30 μIU/ml.

Wyniki krzywej insulinowej powinny być interpretowane przez lekarza. Zbyt wysoka insulina na czczo zazwyczaj wskazuje na insulinooporność, natomiast zbyt niski wynik na cukrzycę typu 1.

Jeśli krzywa była wykonywana jednocześnie z krzywą cukrową możliwe jest wyliczenie wskaźnika HOMA-IR, który służy ocenie proporcji produkowanej insuliny w odpowiedzi na poziom glukozy na czczo. Parametr ten wskazuje, czy wrażliwość tkanek na insulinę jest prawidłowa.

Przygotowania do badania krzywej insulinowej są niezwykle istotne i należy zadbać o nie odpowiednio wcześniej. Na 2 tygodnie przed badaniem lekarz może wycofać niektóre leki z codziennej kuracji.

Na 3 dni przed zabronione jest picie alkoholu, warto również powstrzymać się od palenia papierosów. Niewskazane jest również wprowadzanie zmian w codziennej diecie, a przede wszystkim ograniczanie węglowodanów.

Na 10-12 godzin przed krzywą insulinową należy spożyć ostatni posiłek i udać się na nocny spoczynek. Krzywa insulinowa i glikemiczna mogą być wykonywane wyłącznie przez osoby zdrowe, ponieważ choroba może mieć wpływ na wyniki.

Krzywa insulinowa wykonywana jest w przychodniach zdrowia z punktem pobrań krwi. Należy przyjść do placówki z samego rana ze skierowaniem od lekarza lub wykupić badanie prywatnie.

W pierwszej kolejności pacjent kierowany jest na pobranie próbki krwi na czczo, najpierw z palca w celu sprawdzenia, czy poziom glukozy nie przekracza 130 mg/dl i krzywa jest możliwa do wykonania, a następnie z żyły łokciowej.

Kolejnym krokiem jest rozpuszczenie 75 g glukozy w 250-300 ml wody i wypicie jej w ciągu 5 minut, po opróżnieniu kubka rozpoczyna się właściwe badanie.

Pacjent musi pozostać przez 2 godziny w poczekalni, nie pić, nie jeść ani nie spacerować, wszystkie te czynności mogą zafałszować wynik. Po godzinie od wypicia glukozy następuje pobranie krwi, a kolejne po upływie 2 godzin.