Przebieg łysienia bliznowaciejącego

Przebieg łysienia bliznowaciejącego wiąże się ściśle z przyczyną, która je wywołała. W zależności od tego może przebiegać gwałtownie lub stopniowo przez dłuższy czas; jednorazowo jak np. w przypadku urazu lub też z nawrotami - np. proces autoimmunologiczny (związany z autoagresją układu odpornościowego). Niezależnie od przyczyny choroba cechuje się wspólnym efektem końcowym - uszkodzeniem mieszków włosowych i zastąpieniu ich przez zbliznowaciałą tkankę. Wiąże się to z nieodwracalną utratą owłosienia na skórze głowy.

Zobacz film: "Choroby serca najczęstszą przyczyną zgonów Polaków"

spis treści

1. Niektóre przyczyny łysienia bliznowaciejącego

2. Łysienie bliznowaciejące jako element wrodzonych zespołów chorobowych

Łysienie bliznowaciejące może towarzyszyć licznym wrodzonym patologiom, które dotyczą nieprawidłowego rozwoju skóry i tkanki podskórnej i obejmują skórę głowy. Przykładem takich chorób mogą być tzw. genodermatozy, czyli rybia łuska. Przebieg choroby jest różny w zależności od rodzaju zaburzenia genetycznego, jednak w zdecydowanej większości przypadków utrata włosów ma znaczenie drugorzędne wobec poważniejszych dolegliwości.

3. Łysienie bliznowaciejące powstałe w wyniku urazów

Łysienie bliznowaciejące skóry głowy powstałe w następstwie urazu nie różni się zasadniczo od urazów innych części ciała człowieka. W każdym z przypadków czynnik uszkadzający (np. narzędzie, wysoka temperatura, płomień, prąd elektryczny) doprowadza do uszkodzenia poszczególnych warstw skóry - nabłonka, skóry właściwej a nawet tkanki podskórnej. Włosy są wyspecjalizowanymi tworami naskórka zbudowanymi z wielu elementów m.in. z korzenia i cebulki włosowej, która jest potrzebna do jego regeneracji. Uraz uszkadzający ten element powoduje nieodwracalny ubytek w owłosieniu. Łysienie bliznowaciejące w takim przypadku ma związek zarówno z bezpośrednim zniszczeniem tego elementu naskórka przez działający czynnik jak i sam proces gojenia się rany, który wiąże się z powstaniem blizny.

4. Łysienie bliznowaciejące na tle infekcyjnym

Łysienie bliznowaciejące o podłożu infekcyjnym można podzielić na trzy kategorię w zależności od patogenu - wywołane przez:

W pierwszym przypadku mamy do czynienia zazwyczaj z reaktywacją wirusa ospy wietrznej w postaci półpaśca. Wznowa namnażania się wirusa następuje w okresie upośledzenia odporności i objawia się dolegliwościami bólowymi, zlokalizowanymi po jednej stronie ciała. Chociaż najczęstszą lokalizacją jest skóra pleców, choroba może obejmować także skórę owłosioną głowy. Same zmiany skórne utrzymują się około 2-3 tygodnie po czym ustępują nie pozostawiając śladu. Niestety stosunkowo dochodzi do nadkażenia takich zmian przez bakterie - wtedy pozostaje blizna.

Jak już wspomniano infekcje bakteryjne prowadzą do powstania miejscowego stanu zapalnego, w wyniku którego dochodzi do uszkodzenia tkanki skóry. Zdecydowanie najczęstszym winowajcą w obrębie tej grupy jest gronkowiec złocisty, który wykazuje duże skłonności do zajmowania mieszków włosowych. Warto zauważyć, że na ten infekcji szczególnie często i ciężko wystąpić może u pacjentów chorych na cukrzycę.

Łysienie bliznowaciejące może być też wynikiem przewlekłej infekcji grzybiczej tzw. dermatofitozy. Dermatofity są grzybami rozkładającymi keratynę - substancję, z której zbudowane są nasze włosy i paznokcie. Należy zauważyć, że grzyby te szczególnie dobrze przystosowana są do przenikania w obręb skóry, włosów i paznokci. Grzyby, w przeciwieństwie do większości bakterii, cechują się niską dynamiką wzrostu i raczej powolnym, przewlekłym wyrządzaniem szkód.

5. Łysienie bliznowaciejące na tle chorób z autoagresji

Do łysienia bliznowaciejącego może dochodzić także u pacjentów leczących się z powodu chorób autoimmunologicznych np. twardziny. Podobnie jak w przypadku chorób infekcyjnych, powstanie blizn spowodowane jest miejscowym stanem zapalnym - z tym, że przy braku czynnika infekcyjnego przyczyną zapalenia jest nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego. Samo powstawanie blizn ma charakter nawracający i przewlekły, a ulega zahamowaniu pod wpływem stosowania leków hamujących reakcję układu odpornościowego. Leki te często przyjmowane są przez chorych przewlekle lub w trakcie rzutów choroby.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Ważne tematy