cukrzyca typu 2

Łatwogang rozpoczął kolejną zbiórkę na leczenie dzieci. Tym razem zdecydował się przejechać rowerem przez całą Polskę, by zebrać środki na kosztowną terapię. Wyzwanie szybko okazało się jednak dużym obciążeniem dla organizmu influencera. Jakie mogą być konsekwencje jazdy na rowerze dla zdrowia?

Witamina D od lat kojarzona jest głównie ze zdrowiem kości i odpornością. Teraz naukowcy sprawdzają, czy może również wspierać ochronę przed cukrzycą typu 2. Czy suplementacja naprawdę pomaga zmniejszyć ryzyko choroby?

Leki z grupy GLP-1, stosowane m.in. w terapii cukrzycy typu 2 i otyłości, ponownie znalazły się w centrum zainteresowania naukowców. Najnowsze badanie, które ma zostać zaprezentowane podczas dorocznego spotkania Amerykańskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej, sugeruje, że preparaty te mogą wiązać się z niższym ryzykiem progresji niektórych nowotworów.

Wysokie ryzyko genetyczne nie musi oznaczać, że cukrzyca typu 2 na pewno się rozwinie. Nowe badanie naukowców z University of Massachusetts Amherst pokazuje, że zdrowy styl życia może wyraźnie zmniejszyć prawdopodobieństwo zachorowania nawet u osób szczególnie obciążonych genetycznie.

Przez dziesięciolecia lekarze i naukowcy uważali, że metformina – przyjmowana przez miliony ludzi chorych na cukrzycę typu 2 – działa głównie na wątrobę, hamując produkcję glukozy. Badanie przeprowadzone na Northwestern University pokazało, że kluczowe są jelita.

Osoby, które późno chodzą spać i później wstają, mogą mieć wyższe ryzyko cukrzycy typu 2 — sugerują wyniki badań. Naukowcy zwracają uwagę, że problem może dotyczyć nie tylko długości snu, ale też jego dopasowania do rytmu pracy i codziennych obowiązków.

Leki z grupy GLP-1, takie jak semaglutyd i tirzepatyd, zrewolucjonizowały leczenie otyłości i cukrzycy typu 2. Najnowsza analiza wpisów publikowanych przez pacjentów w mediach społecznościowych sugeruje jednak, że obraz działań niepożądanych może być szerszy, niż pokazują to badania kliniczne i oficjalne charakterystyki preparatów.

Witamina D od lat kojarzona jest przede wszystkim ze zdrowiem kości i odpornością. Nowe badanie sugeruje jednak, że u części osób może mieć znaczenie także w profilaktyce cukrzycy typu 2. Kluczowe mogą być geny.

Naturalne wsparcie dla poziomu cukru? Kozieradka, która od lat stosowana jest w medycynie tradycyjnej, dziś przyciąga uwagę naukowców badających jej wpływ na gospodarkę węglowodanową.

Cukrzyca typu 2 zwykle nie pojawia się nagle. Wcześniej organizm często daje ciche znaki, że gospodarka cukrowa zaczyna się rozregulowywać. Jednak pierwsze objawy bywają mało oczywiste i przez to są bagatelizowane.

Wyścig o rynek leków odchudzających nabiera tempa. Nowy doustny preparat Eli Lilly, orforglipron, w badaniach klinicznych doprowadził do utraty nawet 8 proc. masy ciała i okazał się skuteczniejszy od dostępnych już tabletek z semaglutydem. Eksperci studzą jednak entuzjazm, przypominając o działaniach niepożądanych i wciąż otwartych pytaniach dotyczących bezpieczeństwa długoterminowego.

Już kilka minut dziennie intensywnego ruchu może znacząco poprawić zdrowie i zmniejszyć ryzyko poważnych chorób. Nowe badania pokazują, że nie tylko czas aktywności ma znaczenie – kluczowa jest także jej intensywność.

Po 50. roku życia organizm kobiet zaczyna funkcjonować nieco inaczej niż wcześniej, a to oznacza, że zmieniają się również potrzeby żywieniowe. Dietetyczki zwracają uwagę, że wiele kobiet w tym okresie skupia się na ograniczaniu kalorii albo eliminowaniu węglowodanów, a pomija dwa składniki, które mają ogromne znaczenie dla zdrowia.

Niedobory witamin i składników mineralnych mogą być częstym problemem u osób z cukrzycą typu 2 — wynika z dużej analizy obejmującej badania z wielu krajów. Naukowcy sprawdzili, których mikroskładników najczęściej brakuje pacjentom z tym schorzeniem.

Nowe dane wskazują, że nowoczesne technologie coraz wyraźniej wspierają codzienne leczenie cukrzycy typu 2. Korzyści mają dotyczyć nie tylko osób na intensywnej insulinoterapii, ale także pacjentów stosujących insulinę bazową. Wyniki najnowszych badań mogą mieć znaczenie również dla decyzji dotyczących dostępu do refundowanych rozwiązań.

Nie tylko dieta, nadwaga i brak ruchu mają znaczenie w rozwoju cukrzycy typu 2. Coraz więcej badań sugeruje, że pewną rolę może odgrywać także grupa krwi. Potwierdza to przegląd ponad 50 prac naukowych.

Najnowsza analiza naukowa sugeruje, że jedna z grup krwi może wiązać się z wyższym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2. Mowa o grupie B, która według badaczy może nieznacznie zwiększać podatność na tę chorobę.

W leczeniu otyłości i cukrzycy typu 2 pojawiają się nowe rozwiązania, które mogą w przyszłości uzupełnić dotychczasowe terapie. Jednym z nich jest orforglipron — doustny lek przyjmowany raz dziennie, który w badaniach klinicznych wykazał skuteczność w obniżaniu masy ciała oraz poziomu glukozy we krwi.

Cukrzyca typu 2 i otyłość mają różne przyczyny, w tym genetyczne. Naukowcy z Mass General Brigham opracowali wskaźnik PRS, który określa prawdopodobieństwo zachorowania. Narzędzie pozwala wykryć osoby o dwukrotnie wyższym ryzyku, zanim pojawią się u nich pierwsze objawy.

Leki z grupy GLP-1, takie jak semaglutyd czy tirzepatyd, w ostatnich latach stały się jednymi z najczęściej stosowanych terapii w leczeniu otyłości i cukrzycy typu 2. Wiele osób obawia się jednak, że po odstawieniu tych preparatów utracona masa ciała szybko wraca. Nowe badanie pokazuje, że w codziennej praktyce sytuacja może wyglądać inaczej.

Insulinooporność potrafi rozwijać się po cichu nawet przez kilkanaście lat, zanim pojawi się cukrzyca typu 2. Zmęczenie po jedzeniu, napady głodu czy trudności ze schudnięciem nie zawsze są błahym problemem. Czasem to pierwsze ostrzeżenie, że organizm coraz gorzej radzi sobie z glukozą.

Popularny lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 i otyłości może w przyszłości stać się znacznie tańszy. Według nowych analiz jego miesięczna produkcja może kosztować zaledwie około 3 dolary, czyli jakieś 11 zł, gdy wygaśnie ochrona patentowa w części krajów.

Cukrzyca bardzo często jest sprowadzana do jednego winnego, czyli cukru w diecie. W rzeczywistości rozwój cukrzycy typu 2 częściej wynika z długotrwałych zaburzeń pracy metabolizmu, stylu życia oraz codziennych nawyków, które nie zawsze mają bezpośredni związek ze słodyczami. Zrozumienie tych mechanizmów jest ważniejsze niż eliminowanie jednego składnika lub grupy produktów, ponieważ to właśnie one decydują o tym, jak organizm reaguje na jedzenie i jak radzi sobie z glukozą na co dzień.

Leki z grupy agonistów receptora GLP-1, stosowane głównie w leczeniu cukrzycy typu 2 i otyłości, mogą mieć znacznie szersze działanie niż dotychczas sądzono. Nowe badanie wskazuje, że preparaty takie jak semaglutyd czy liraglutyd mogą zmniejszać ryzyko uzależnień od różnych substancji oraz ograniczać najpoważniejsze skutki tych zaburzeń.

Słodzone napoje to dla wielu osób codzienność – do śniadania, obiadu, w biegu między obowiązkami. Tymczasem najnowsza analiza opublikowana w "Nature Medicine" wskazuje, że ich regularne spożywanie może mieć bardzo poważne konsekwencje zdrowotne. Badacze powiązali je z milionami nowych zachorowań i setkami tysięcy zgonów rocznie.