Trwa ładowanie...

Nefropatia hipokaliemiczna – przyczyny i inne objawy niedoboru potasu

Nefropatia hipokaliemiczna jest rodzajem wielomoczu spowodowanym zaburzeniami w zagęszczeniu moczu. U podłoża problemu leży niedobór potasu. Jakie są przyczyny i objawy patologii? Na czym polega jej diagnostyka i leczenie?

spis treści

1. Co to jest nefropatia hipokaliemiczna?

Nefropatia hipokaliemiczna to zaburzenie pracy nerek i rodzaj wielomoczu. Mówi się o nim w sytuacji wydalania moczu w ilości powyżej 3 litrów na dobę, co jest spowodowane zaburzeniami w jego zagęszczeniu.

Zobacz film: "Badanie moczu na leukocyty"

Wielomocz może być następstwem upośledzonego zagęszczania moczu uwarunkowanego zaburzeniami elektrolitowymi, także przez obniżone stężenie potasu. Do wydalania dużych objętości moczu prowadzi także moczówka prosta, nerkowa. Podłożem problemu jest nieprawidłowe działanie cewek nerkowych, które stają się niewrażliwe na wazopresynę. W rezultacie nie zagęszczają moczu prawidłowo. Możliwe jest także osłabienie mięśni dróg moczowych, wskutek czego może dojść nawet do zatrzymania moczu.

2. Nefropatia hipokaliemiczna i niedobór potasu – przyczyny

Nefropatia hipokaliemiczna jest jednym z objawów chorób nerek, którym często towarzyszą niedobory potasu. Przyczyną hipokaliemii, którą rozpoznaje się, gdy stężenie potasu we krwi jest niższe niż dolna granica wartości prawidłowej (norma potasu w organizmie wynosi 3,5–5,5 mmol/l) może być:

Niskie stężenie potasu może mieć także związek z różnymi chorobami, takimi jak zespół Cushinga, zespół Conna (pierwotny nadmiar aldosteronu), wrodzony przerost nadnercza czy zespół Barttera (choroba cewek nerkowych z wtórnym hiperaldosteronizmem).

3. Objawy niedoboru potasu

Nefropatia hipokaliemiczna spowodowana zaburzeniami w zagęszczeniu moczu oraz osłabienie mięśniówki dróg moczowych i zatrzymanie moczu to nie jedyne symptomy niedoboru potasu. Patologia objawia się:

Początkowo łagodna hipokaliemia może przebiegać bezobjawowo. Gwałtowne i groźne dla życia objawy daje szybko rozwijająca się hipokaliemia. Może dojść do zgonu wskutek zaburzeń rytmu serca.

4. Diagnostyka i leczenie

By rozpoznać hipokaliemię, konieczne jest oznaczenie stężenia potasu i innych elektrolitów we krwi i wykluczenie hipokaliemii rzekomej.

By określić przyczyny niedoboru potasu, wykonuje się takie badania jak ocena wydalania potasu z moczem, stężenie aldosteronu i kortyzolu we krwi, badanie ARO (aktywności reninowej osocza), a także badania obrazowe nadnerczy, takie jak tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny.

Badania dodatkowe w diagnostyce nefropatii hipokaliemicznej to badanie stężenia glukozy we krwi, stężenia pozostałych elektrolitów (sód, chlorki), stężenie wapnia w surowicy i w moczu, osmolalność surowicy i moczu oraz stężenie ADH w osoczu (wazopresyny). 

Leczenie nefropatii hipokaliemicznej zależy od stężenia potasu we krwi, dynamiki spadku kaliemii i objawów, a także stanu ogólnego pacjenta. Kluczowe jest zarówno leczenie przyczynowe, to jest wyeliminowanie objawu niedoboru potasu, jak i podawanie tabletek z potasem, podaż dożylną blokery receptora dla aldosteronu, dietę bogatą w potas (ale i inne elektrolity, minerały i witaminy).

Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza.

Polecane dla Ciebie
Komentarze
Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Pomocni lekarze
    Szukaj innego lekarza