Badanie skóry głowy w kierunku grzybic

Zakażenia grzybicze stają się ostatnimi czasy coraz rzadsze, jednak nie można powiedzieć, że zostały one definitywnie wyeliminowane. Często jeżeli człowiek ma problemy ze skórą, myśli że to może alergia na nowy kosmetyk lub szampon lub ewentualnie zakażenie bakteryjne, zapominają że to może być grzybica. Grzybica może zaatakować każdą część skóry, nawet owłosioną skórę głowy. Podstawą diagnostyki w kierunku grzybic jest wywiad oraz badanie pacjenta.

1. Grzybica owłosionej skóry głowy

Grzybica nie jest jednolitą grupą chorób. Istnieje bardzo wiele gatunków grzybów, które mogą wywołać zakażenie u człowieka. Jeśli chodzi o grzybicę skóry głowy wyróżniamy trzy typy zakażeń grzybiczych ze względu na charakterystyczny obraz kliniczny.

1.1. Grzybica strzygąca

Jednym z rodzajów grzybicy skóry głowy jest tzw. grzybica strzygąca. Podczas oglądania skóry głowy pacjenta można dostrzec owalne ogniska o średnicy od 1-4 cm, w których włosy są połamane, nierówno rosną, można nawet mylnie wywnioskować, że obszary te są wyłysiałe, ale przy bliższym przyjrzeniu się okazuje się, że włosy są po prostu bardzo króciutkie. Czasami jeżeli grzybica strzygąca nie zostanie rozpoznana w początkowym stadium to może dojść do zakażenia mieszków włosowych oraz powstawania nacieku zapalnego a nawet guzów zapalnych. Taki obraz kliniczny jest na tyle charakterystyczny, że każdy doświadczony dermatolog jest w stanie rozpoznać ten rodzaj grzybicy nawet bez wykonywania badań dodatkowych.

Zobacz film: "#dziejesienazywo: Dlaczego warto robić screening?"

1.2. Grzybica woszczynowa

Innym rodzajem grzybicy jest grzybica skóry głowy wywoływana przez grzyby z rodzaju Trychopython. Mimo tego, że choroba ta także rozwija się na skórze owłosionej głowy to obraz kliniczny jest zupełnie inny niż w przypadku grzybicy strzygącej. Charakterystyczne dla zakażenia tym rodzajem patogenu jest występowanie tzw. tarczek woszczynowych. Są to kolonie grzyba, które rozwijają się wokół mieszka włosowego. Mają one kolor żółty i wyrastają z nich włosy, które są suche, matowe i bardzo łatwo się łamią. Kolonie grzyba niszczą włos, a po ich usunięciu pozostaje blizna – włosy w tym miejscu niestety już nigdy nie wyrosną. Ten typ grzybicy nie zawsze ma tak charakterystyczny wygląd dlatego czasem konieczne jest wykonanie badań mikroskopowych oraz mikrobiologicznych. Grzybicy woszczynowej towarzyszyć mogą wtórne zmiany ropne oraz wszawica.

1.3. Grzyby drobnozarodnikowe

Rzadszym rodzajem zakażenia grzybiczego skóry głowy jest infekcja grzybami drobnozarodnikowymi. Przy zakażeniu takim rodzajem grzybów na głowie powstają niewielkie ogniska złuszczającego się naskórka. Włosy w miejscach zakażonych łamią się, ale w odróżnieniu od grzybicy strzygącej, wyglądają jakby były równo ucięte. Wokół włosa często powstaje szarożółta pochewka. Czasami ten typ grzybicy ustępuje samoistnie.

2. Grzybice u dzieci

Zakażeniem grzybiczym, które często występuje u dzieci, jest infekcja tzw. grzybami zoofilnymi. W przebiegu tego rodzaju grzybicy, na skórze głowy mogą powstawać specyficzne guzy ropne. Czasami, np. na skutek drapania, treść z guza zapalnego może się wylać i zakazić mieszek włosowy. Jeśli tak się stanie to powstają w tym miejscu strupy, które łatwo się usuwa – niestety często razem z włosami.

3. Badanie mikrobiologiczne

Jeśli lekarz ma jakiekolwiek wątpliwości co do przyczyny zakażenia skóry głowy, konieczne jest wykonanie badania mikrobiologicznego. Zazwyczaj do badania pobierane są zeskrobiny naskórka skóry głowy oraz włosy. Jeśli samo badanie pod mikroskopem nie przyniesie rozpoznania, konieczne jest rozpoczęcie hodowli patogenów na specjalnych pożywkach. Jednak zazwyczaj jeżeli rodzaju grzybicy nie udaje się zdiagnozować tylko na podstawie obrazu klinicznego, to oglądanie pod mikroskopem rozwiązuje wszelkie wątpliwości.

Grzybica skóry głowy to schorzenie, którego nie można bagatelizować gdyż nieleczone może być jedną z przyczyn łysienia. Głównym narzędziem do rozpoznania grzybicy jest wprawne oko lekarza, ewentualnie wspomagane lupą. Czasami konieczne jest użycie mikroskopu. Badania laboratoryjne zwykle nie są konieczne, chyba że grzybice nawracają - wtedy warto sprawdzić poziom swojej odporności. Posiew krwi w kierunku grzybów też nie jest konieczny, gdyż grzyby zakażające skórę głowy zazwyczaj nie powodują chorób organów wewnętrznych. Czasami też stosuje się specjalne badanie włosów np. trichogram lub trichoscan, aby ocenić stopień wzrostu oraz zniszczenie włosa, zwłaszcza jeśli poszukuje się przyczyny łysienia. Rozpoznanie grzybicy jest bardzo istotne, gdyż leczenie grzybicy skóry głowy jest prowadzone lekami doustnymi, które nie są obojętne dla organizmu dlatego warto aby pacjent nie był leczony bez potrzeby.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Badanie stężenia glukozy w kierunku łysienia

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!