Trwa ładowanie...

Blastocystoza – przyczyny, objawy i leczenie zakażenia Blastocystis

Blastocystoza to choroba wywołana przez pierwotniaki z rodzaju Blastocystis. Jej głównym objawem są biegunki, choć zakażenie najczęściej przebiega bezobjawowo. To „choroba brudnych rąk”, ponieważ do zainfekowania patogenem dochodzi najczęściej drogą fekalno-oralną lub pokarmową, przez zanieczyszczoną cystami wodę lub pożywienie. Co jeszcze warto wiedzieć o blastocystozie?

Zobacz film: "Uważaj na pasożyty. Możesz je mieć, nawet o tym nie wiedząc"

spis treści

1. Czym jest blastocystoza?

Blastocystoza jest chorobą wywołaną przez beztlenowe pasożytnicze pierwotniaki z rodzaju Blastocystis. To drobnoustroje sporadycznie bytujące w przewodzie pokarmowym człowieka oraz zwierząt. Do zarażenia człowieka dochodzi drogą fekalno-oralną lub pokarmową przez zanieczyszczony cystami pierwotniaka pokarm lub wodę.

Patogeny opisano już w 1911 roku. Wówczas uznano je za nieszkodliwe drożdżaki. Dziś wiadomo, że pierwotniak nie tylko wykazuje znaczną zmienność morfologiczną (występuje w postaci wodniczkowej, ziarnistej, pełzakowej oraz cysty), ale i istnieją szczepy niepatogenne i patogenne Blastocystis, które cechują się odmienną zjadliwością.

Blastocystoza jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych parazytoz u ludzi. Pierwotniaki z rodzaju Blastocystis są obecne na całym świecie. Szacuje się, że z krajów o niskim poziomie warunków higienicznych przywozi je co trzeci turysta. Badania dowodzą, że częstość występowania Blastocystis w kale wynosi 5–10% w krajach rozwiniętych oraz 30–50% w krajach rozwijających się.

Zobacz także:

2. Objawy blastocystozy

Zarażenie tym pierwotniakiem charakteryzuje się zróżnicowanym obrazem klinicznym: od inwazji bezobjawowych do różnego nasilenia zaburzeń przewodu pokarmowego oraz objawów ogólnych. Zarażenia pierwotniakami z rodzaju Blastocystis są zazwyczaj bezobjawowe.

Mogą mieć związek z trwałym bądź przejściowym nosicielstwem w przewodzie pokarmowym. Jeśli symptomy zakażenia się pojawią, są łagodne. Choroba ma charakter samoograniczający.

Głównym objawem blastocystozy jest przedłużająca się wodnista biegunka. Towarzyszyć jej mogą nudności, wymioty, wzdęcia, bóle brzucha, a także utrata apetytu, zmęczenie oraz spadek masy ciała. Blastocystoza to możliwy czynnik ryzyka rozwoju zespołu jelita drażliwego.

3. Rozpoznanie zakażenia Blastocystis

Blastocystoza stanowi problem diagnostyczny, co wynika z różnorodności form rozwojowych pasożyta i jego nietrwałości.

Podstawą rozpoznania zarażeń pierwotniakami z rodzaju Blastocystis jest mikroskopowe badanie parazytologiczne kału. Jeśli przyczyną przedłużających się biegunek jest blastocystoza, w próbce obecne są trofozoity lub cysty pasożyta.

Aby mieć pewność - potwierdzić lub wykluczyć podejrzenie choroby pasożytniczej - do badania należy oddać co najmniej trzy próbki kału. Czasem niezbędna jest diagnostyka endoskopowa przewodu pokarmowego, czyli badania takie jak gastroskopia czy kolonoskopia. Pomocne są badania laboratoryjne krwi.

Blastocystozę należy różnicować z zaburzeniami czynnościowymi jelit oraz innymi inwazjami pasożytniczymi przewodu pokarmowego.

4. Leczenie blastocystozy

Zarażenia Blastocystis najczęściej ustępują samoistnie. Lekarze są zdania, by leczenie blastocystozy podjąć dopiero wówczas, gdy pojawia się biegunka, wzdęcia, ból brzucha, nudności czy przewlekły brak łaknienia, a co za tym idzie zmęczenie i spadek masy ciała.

Jeśli obecność patogenu zostanie potwierdzona, ale nie pojawiają się objawy zakażenia, leczenie się odradza w myśl, że leczy się pacjenta, a nie wynik badania. Ponadto specjaliści wciąż nie ustalili, czy Blastocystis to pierwotniaki bytujące w jelitach (drobnoustroje komensalne) czy też chorobotwórcze (bezwzględnie patogenne).

W leczeniu blastocystozy stosuje się antybiotyki lub leki przeciwpasożytnicze/przeciwpierwotniakowe, zwykle metronidazol lub tynidazol. Terapia trwa do 10 dni, a leczenie skraca czas utrzymywania się objawów choroby.

5. Profilaktyka zakażeń Blastocystis

Zarażeniom pierwotniakami z rodzaju Blastocystis można zapobiegać. Co robić?

  1. Unikać spożywania potencjalnie zanieczyszczonej wody i żywności.
  2. Podczas podróży do krajów o niskich standardach sanitarno-higienicznych nie spożywać: surowego lub półsurowego mięsa, ryb, owoców morza, a także nieprzegotowanej wody, niepasteryzowanego mleka, a także jedzenia sprzedawanego na ulicach.
  3. Nie pływać w zbiornikach z potencjalnie zanieczyszczoną wodą.
  4. Kluczowe jest mycie rąk z użyciem mydła i ciepłej wody, zawsze po przyjściu do domu, skorzystaniu z toalety, przed jedzeniem, po kontakcie ze zwierzętami, przed przygotowywaniem posiłków.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.