Czy moje dziecko może być autystyczne?

No właśnie...ale najgorsze jest to, że rodzice uczepili się diagnozy tej pani psycholog i wierzą, bo chcą wierzyć, że dziecko jest zdrowe, a jego zachowanie to wpływ telewizji...Panie w przedszkolu też utwierdzają rodziców w przekonaniu, że dziecko jest zdrowe tylko bardzo niegrzeczne. Padło nawet takie stwierdzenie: jemu nie jest potrzebny psycholog tylko porządny klaps! Ja oczywiście próbowałam i próbuję namówić rodziców na wizytę u dobrego specjalisty ale jak dotąd nie udało mi się to a nawet odniosłam wrażenie, że mają oni do mnie pretensje o to, że próbuję wmówić dziecku chorobę...

Witam, moja kuzynka ma dziecko, które skończyło 3 latka. Pawełek jest bardzo ruchliwy, wręcz nadpobudliwy, w ogóle nie reaguje na swoje imię (jego mama nawet bała się, że ma coś ze słuchem ale okazało się, że reklamy w tv słyszy z drugiego pokoju), maniakalnie ogląda telewizję, do niedawno nie było z nim kontaktu wzrokowego - teraz jest ale minimalny, mowa jest u niego bardzo słabo rozwinięta (śpiewna) i praktycznie ogranicza się do cytatów z bajek, filmów lub powtarza po innych, uwielbia się wspinać po meblach i nie czuje lęku. Kiedy wyjechał na wakacje z ciocią w ogóle nie tęsknił za rodzicami, podskakuje i chodzi na palcach, nie interesuje go zabawa z rówieśnikami - skupia się głównie na przedmiotach (np ciągle bawi się w batmana - zakłada sweter jako pelerynę), boi się nowych miejsc i sytuacji - wtedy wpada w histerię, bywa bez powodu agresywny w stosunku do rówieśników, nie szuka z nimi kontaktu...i tak jeszcze można by wymieniać jego nietypowe zachowania. Pani psycholog powiedziała, że wszystko z nim ok a takie zachowanie dziecka jest spowodowane nadmiernym oglądaniem telewizji, a na sugestię, że dziecko może mieć autyzm odpowiedziała : Co pani plecie! Pani chyba dziecka z autyzmem nie widziała!
A co Wy o tym myślicie?

Witam! Martwimy się, bo myślę, że mając już jedno dziecko autystyczne boimy się o to drugie. Ja po prostu obserwuje młodszego, nie mogę się zachowywać inaczej. Wzięłam na siebie straszne ryzyko planując drugie dziecko, ale to było silniejsze od rozsądku. Chciałam również aby mój starszy miał rodzeństwo.Teraz mam sporo problemów, bo syn wcale nie chce brata, nie akceptuje go, wręcz unika. Przechodzimy koszmar. Mamy psychologa prywatnie dwa razy w tygodniu. Jak na razie jest tak jak jest. Może to też ma wpływ na rozwój młodszego. Byliśmy u neurologa jak mały miał 19 miesiecy, ale ten nie postawił żadnej diagnozy ponieważ mały zachowywał się bardzo dobrze i normalnie. Mam termin wizyty do psychiatry, który prowadzi starszego syna, zobaczymy co powie. To STRASZNE przeżywać to wszystko i jak dla mnie po prostu niesprawiedliwe. Mam pytanie skoro ma Pani dwoje dzieci jak one na siebie reagują? Czy mała była szczepiona? Czy przypadkiem nie wprowadziła Pani diety dla syna autystyka? Ja myślę o tym ponieważ syn jest wysoko funkcjonujący ale NADPOBUDLIWY i z tym jest straszny problem wszędzie .Alexander ma 9 lat. Z góry dziękuję i pozdrawiam.

Jeśli Pani synek nie zachowuje się dziwnie w innych czynnościach lub sytuacjach, a tylko kręci przedmiotami to rzeczywiście nie ma się Pani czym martwic. Mój synek 23 miesiące też lubi kręcić rzeczami, które tak naprawdę do tego nie są. Staram się go zawsze w takich sytuacjach czymś zająć. Jego słownik jest jeszcze ubogi, ale właśnie łudzę się, że coś się zmieni. Na swoje imię bardzo ładnie reagował, ale kilka miesiecy wcześniej. Teraz to różnie z tym bywa. Zaczął niedawno chodzić "pewnie", więc nie wiem czy ta czynność nie spowodowała, że jest nią całkowicie pochłonięty. Wcześniej chodził, ale szukał ciągle czegoś aby się przytrzymać, tak jakby się bał, że upadnie. Byłam z Nim u okulisty, który próbował przeprowadzić głębsze badanie, ale sobie na to mały nie pozwolił, więc ogólnie ze wzrokiem jest dobrze, ale mam wizytę za kilka miesięcy, aby to potwierdzić. Byłam u Neuropediatry, który stwierdził, że nie może mu przykleić na razie autyzmu. Czasem się kiwa, ale już teraz rzadko. Macha łapkami jak się cieszy lub jest czymś podekscytowany. Polecenia myślę, że rozumie, ale nie zawsze na nie reaguje. Gdy go poproszę o powtórzenie słowa to kręci głową "nie". Martwię się, bo mój pierwszy syn jest autystą. Mój drugi zachowuje się odmiennie od pierwszego, ale są rzeczy,które mnie martwią. Może ktoś może mi pomóc i poddać jakieś pomysły na prace w domu z małym dzieckiem, które jest oporne aby powtarzać. Mały słucha z zainteresowaniem piosenek dla dzieci i opowiadań, nie wyłącza się absolutnie tylko słucha z zainteresowaniem. Z góry dziękuję za pomoc.

To oznacza, że jeśli dziecko kręci przedmiotami to jest na pewno autyzm? Pytam, bo moje też kręci. Mam jeszcze jedno pytanie do osób, które mają dzieci autystyczne, a mianowicie, jak zachęcić dziecko do wspólnej zabawy, ale tak aby ono uczestniczyło w niej dłużej niż 5 sekund i jak zachęcić do powtarzania wyrazów? Może mamcie drogie mamy jakieś sprawdzone już sposoby na te rzeczy i możecie się tym podzielić. Z góry dziękuję.