Chodzenie na palcach i agresja u przedszkolaka

Witam
Aby postawić diagnozę autyzmu, obserwuje się czy są nieprawidłowości w kontaktach społecznych (m in: dziecko może nie wskazywać palcem, zaburzona jest mimika, gestykulacja, są nieprawidłowe kontakty z rówieśnikami lub ich brak, zaburzona zabawa, dziecko nie pokazuje tego, czym jest zainteresowane, albo co pokazują mu inni, ma trudność z rozpoznawania emocji, adekwatnym reagowaniem na nie, ma trudność z naśladowaniem); w komunikacji (m.in.: mowa jest opóźniona lub zaburzona, słabe rozumienie mowy, nie służy ona  komunikacji, brak gestów, echolalie, trudności z naprzemienną komunikacją, inicjowaniem rozmów, komentowaniem wydarzeń, stereotypie lub język idiosynkratyczny, brak zabaw opartych na udawaniu, naśladowaniu) oraz w sferze zachowań (m.in.: manieryzmy ruchowe, zachowania agresywne, autoagresywne, sztywności, kompulsje, rutyny, zaabsorbowanie fragmentami przedmiotów). Oczywiście nie wszystkie te zachowania muszą występować u danego dziecka. Zaburzenia te występują w środowisku domowym, przedszkolu, wobec różnych osób, zazwyczaj przed ukończeniem 3.r.ż.
Jeśli zachowania opisane przez wychowawczynię występują tylko w przedszkolu, nie ma ich w domu, w otoczeniu rodziny, na placu zabaw, gdzie syn jest z państwem, to diagnoza autyzmu w mojej ocenie wydaje się mało prawdopodobna. Jednakże tylko obserwacja zachowań dziecka będzie podstawą trafnej diagnozy.
Pragnę Panią uspokoić, że wiele dzieci ma kłopot z adaptacją w przedszkolu. To dla nich nowa, trudna sytuacja. Nie są już oczkami w głowie, muszą dostosować się do innych, przebywać tam, gdzie nie chcą, tęsknią, boją się. Powrót do przedszkola po chorobie jest też dla dziecka trudny. Dzieci nie potrafią jeszcze okazywać wielu emocji w sposób akceptowany społeczne, tak jak my się tego nauczyliśmy, stąd płacz, krzyk, agresja, ucieczki. Warto byłoby spytać panią o szczegóły, w jakich konkretnie sytuacjach pojawia się agresja, jak panie się wtedy zachowują, jakich innych sposobów poradzenia sobie w tej sytuacji można uczyć syna, jakich poleceń nie wykonuje, a co robi chętnie? Zachęcam do spotkania z psychologiem, który oceni zachowanie synka i pomoże w rozwijaniu zachowań, które pomogą mu przebywać wśród rówieśników.
Pozdrawiam