To mi się nie podoba

Witam serdecznie.

Bardzo powoli moje życie wraca do normy, ale po spojrzeniu w lusterko czuję wstręt. "Jestem gruba, bardzo gruba, spasiona" i tak ciągle. Zdarzyło się już, że się przez to popłakałam. Mam lat 15, ważę 49/50 kg przy 170 cm. Prócz 4 godzin wychowania fizycznego w szkole. Biegam, wieczorem robię brzuszki.

Jest coraz gorzej, a może i lepiej, bo od pewnego czasu jem, ale tylko z przyzwyczajenia. Nie czuję się głodna. Rano zjem śniadanie i to tylko dlatego, że jestem pod nadzorem mamy. Składa się ono z połowy miski płatków kukurydzianych z mlekiem. W szkole siedzę 7 godzin nie jedząc nic, ewentualnie jabłko. Wracając do domu pochłaniam obiad, składający się np. z ryżu, makaronu, gotowanych warzyw, kotletów sojowych.

Jestem wegetarianką, więc mięso nie wchodzi w rachubę. Kolacji nie jadam, chyba, że z nudów sięgnę po połowę marchwi, bądź innego warzywa.

Jak mogę schudnąć? To bardzo frustrujące.

Z góry dziękuję za pomoc.

Lek. Agnieszka Jamroży
ODPOWIEDŹ EKSPERTA

Lek. Agnieszka Jamroży - psychiatra, absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.

Witam serdecznie,
Na podstawie Twojego opisu bardzo prawdopodobne jest rozpoznanie anoreksji. Twoja aktualna masa ciała jest zbyt niska w stosunku do wzrostu, dając wartość BMI 17.3 kg/m2. Wartości mniejsze niż 17.5 kg/m2 to jedno z warunków rozpoznania anoreksji!!! Twoja dieta jest uboga w kalorie i składniki odżywcze, jeśli będziesz tak się odżywiać- groża Ci ciężkie powikłania zdrowotne. Jesteś w wieku, w który Twój organizm intensywnie się rozwija i wymaga dostarczania budulca w postaci odpowiednich składników pokarmowych. Jest to szczególnie potrzebne jeśli stosujesz intensywny wysiłek fizyczny. W tym momencie inwestujesz w swoje zdrowie, wzrost i prawidłowe cykle hormonalne. Nie możesz się odchudzać. przeciwnie- powinnaś przytyć co najmniej 6-7 kg. Jeśli nie jesteś w stanie tego zaakceptować, problem jest poważny i wymaga leczenia. Etykietowanie siebie, nazywanie ,,grubą świnią, spaślakiem" jest typowe dla anoreksji. Anoreksja powoduje zaburzone postrzeganie własnego ciała i sylwetki, nie możesz polegać na swojej ocenie. Jeśli idziesz na wojnę ze swoim ciałem, odczuwasz do niego wstręt- możesz tylko przegrać. Proszę, abyś jak najszybciej skonsultowała się z psychoterapeutą specjalizującym się w leczeniu zaburzeń odżywiania. Możesz również uzyskać pomoc w najbliższej poradni zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży. http://portal.abczdrowie.pl/objawy-anoreksji http://portal.abczdrowie.pl/zgubne-skutki-anoreksji http://portal.abczdrowie.pl/leczenie-anoreksji http://abcdieta.pl/dieta-dla-nastolatka
Serdecznie pozdrawiam

Na pytania naszych użytkowników odpowiadają lekarze, psychologowie i dietetycy. Odpowiedź otrzymasz średnio od 4 do 24 godzin.

Odpowiedzieliśmy już na 6373 pytania

Podobne pytania

Mam 18 lat, ważę 45 kg do wzrostu 166 cm. Od około 3 lat jestem weganką. W ciągu ostatnich 2 lat schudłam znacznie. Wcześniej ważyłam 65 kg. Co powinnam uwzględnić w swojej diecie i czy moja waga ...

Odpowiada: mgr Katarzyna Szatkowska

Boję się jeść "normalnie". Jestem wegetarianką od 6 lat i wtedy właśnie też to wszystko miało swój początek. Na początku schudłam 10 kilo, ważyłam 39 kg przy wzroście 158 cm, później jednak ...

Odpowiada: lek. Agnieszka Jamroży

Ostatnio uświadomiłam sobie i przyznałam - przesadziłam z odchudzaniem. Początkowo w to nie wierzyłam, ale teraz wiem, że mam anoreksję, chociaż nie w najgorszym stadium. Jestem 20-letnią ...

Odpowiada: lek. Agnieszka Jamroży

Zadaj pytanie ekspertowi

Na pytania naszych użytkowników odpowiadają lekarze, psychologowie i dietetycy. Odpowiedź otrzymasz średnio od 4 do 24 godzin.