Kobieta , 37 lat

Witam! Jestem mamą 12-latka. Mój syn ma problem z akceptacją ze strony rówieśników - chłopców. Jest chłopcem inteligentnym, osiągającym bardzo dobre wyniki w nauce. Chodzi do klasy 5 o profilu sportowym - w sporcie także osiąga sukcesy. Zawsze był i jest dzieckiem łatwo nawiązującym kontakty. W swojej klasie jest na uboczu, szykanowany, przezywany i wyśmiewany przez kolegów wśród których istnieje trzon w postaci chłopca skupiającego wokół siebie inne dzieci, mającego olbrzymi wpływ na nie, który w sposób wybitny nie lubi mojego syna. Chłopiec ten jest dzieckiem trudnym. Od szkolnego pedagoga wiem, że jest po traumatycznych przeżyciach. Jednak nie usprawiedliwia to faktu, że potrafi przy kolegach powiedzieć mojemu synowi, że zadźga go nożem(!). Po tym incydencie byłam zmuszona do udania się do dyrektora szkoły. Efekt był taki, że wychowawca wraz z dyrektorem, po przesłuchaniu uczniów z tej klasy, sprawę zgłosili na policję. Ów chłopiec odbył rozmowę z policjantem. Sytuacja się jednak nie zmieniła.

Odbyłam wiele rozmów zarówno z wychowawcą, jak i pedagogiem i psychologiem szkolnym. Chciałam uzyskać informację odnośnie zachowań mojego syna wśród rówieśników. Znam moje dziecko doskonale, ale z perspektywy mamy. Trudno mi powiedzieć jak syn zachowuje się poza domem, wśród kolegów. Pani psycholog szkolna obserwował syna przez tydzień, zebrała wywiad wśród nauczycieli. Następnie przekazała mi, że syn jest bardzo zdolny, kulturalny, ambitny i za bardzo prawy w stosunku do rówieśników, ma swoje zdanie, którego się trzyma i wielokrotnie, mając w różnych kwestiach rację, staje sam względem całej klasy.

Problem nasz jest poważny i wzrasta z miesiąca na miesiąc. Syn nie ma kolegi, jest sam na przerwach, nawet gdy jest chory, nie ma chętnych do dania mu lekcji. Dużo z nim rozmawiamy, staramy się, żeby wiedział, że w nas, w domu ma oparcie. Stara się trzymać, ale boję się, że nadciągająca burza hormonów u nastolatka nie będzie naszym sprzymierzeńcem. Proszę o podpowiedź jak mam dalej postępować. Nie wiem, czy kolejne rozmowy z wychowawcą mają sens. Wychowawca jest bardzo sympatyczny, ma o moim synu bardzo dobre zdanie, ale odnoszę wrażenie, że nie zdaje sobie sprawy z powagi sytuacji. Z góry dziękuję za odpowiedź.

Odpowiedź na pytanie znajduje się poniżej.
Mgr Kamila Drozd 70
Mgr Kamila Drozd Psycholog, 70 poziom zaufania
Zaufany specjalista Umów wizytę
Edytuj odpowiedź

Witam serdecznie!

Problem Pani i Pani syna jest rzeczywiście bardzo trudny, tym bardziej, że może w przyszłości przyczynić się do rozwoju u chłopca poczucia niedopasowania społecznego i niskiej samooceny. Rówieśnicy to, oprócz wsparcia w rodzinie, drugi ważny filar, na bazie którego dzieci w wieku szkolnym budują własne poczucie wartości. Jeżeli Pani 12-letni syn czuje się odrzucony przez kolegów w klasie, może to bardzo wyraźnie odbić się na jego rozwoju osobowości. Wydaje mi się, że problem w klasie dotyczy starego jak świat zjawiska ścierania się „prymusa” z kolegą, dla którego priorytetem nie są dobre oceny. Bycie dobrym uczniem w obecnych czasach nie cieszy się popularnością w szkole. Zdecydowanie „modniej” jest być urwisem, który dokucza innym i przez to buduje sobie system wpływów. Sprawa jest tym bardziej trudna, że kolega nie lubiący Pani syna jest tzw. „dzieckiem trudnym” z bogatą przeszłością. Bardzo dobrze, że Pani syn jest asertywny, ma swoje zdanie i mimo iż nie cieszy się szacunkiem w klasie, nie rezygnuje ze swoich wartości. Wydaje mi się, że konflikt między chłopcami może zasadzać się na zazdrości, jaką wobec Pani syna czuje jego oponent. Dobrze, że całą sprawą zajęła się szkoła – zarówno wychowawca, jak i dyrekcja, i psycholog szkolny. Zdaję sobie sprawę, że bardzo niepokoi Panią fakt, że Pani syn nie może liczyć na wsparcie ze strony rówieśników i kolegów w klasie. Jak można sobie inaczej poradzić z tą sytuacją? Pani syn może spróbować poszukać kolegów poza klasą, np. wśród kolegów z klas równoległych, ale o innym profilu albo zacząć szukać przyjaznej duszy wśród dziewczynek. Jeżeli obawia się Pani, jak cała sytuacja wpływa na Pani syna, być może warto byłoby się udać do najbliższej poradni pedagogiczno-psychologicznej albo poprosić psychologa szkolnego o to, by porozmawiał z synem, jak on czuje się w tej całej sytuacji. Sama obserwacja konfliktu sprawy nie załatwia. Inną alternatywą może być zaaranżowanie sytuacji, w której chłopcy (Pani syn i jego „klasowy wróg”) mogliby się do siebie jakoś wzajemnie przekonać i zbliżyć. Najlepszym rozwiązaniem jest poproszenie kolegi syna o wyświadczenie przysługi, np. pożyczenie książki. Chodzi o to, by poprosić o coś, z czego chłopakowi trudno byłoby się wymigać i musiałby pomóc, ale żeby wynikało, że to on sam podjął decyzje o wyświadczeniu przysługi Pani synowi. Pomoc Pani synowi przez chłopaka musiałaby zostać jakoś przez niego uzasadniona – nie mógłby uzasadnić, że pomagał, dlatego że wychowawca mu kazał, ale jego pomoc była dobrowolna, tzn. że musi przynajmniej trochę lubić Pani syna. Może taka sytuacja stałaby się początkiem ocieplenia relacji między chłopcami. Proszę nie lekceważyć problemu, bo syn faktycznie niedługo będzie wchodził w burzliwy okres dorastania. Proszę prosić o pomoc i wsparcie szkoły. Grożenie nożem to już nie są zwykłe dziecięce kłótnie – to ewidentny przejaw agresji.

Pozdrawiam i życzę powodzenia.

 Redakcja abcZdrowie
Redakcja abcZdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Witamy serdecznie!

Zebraliśmy dla ciebie dodatkowe informacje dotyczące tematów poruszanych w pytaniu. Skorzystaj z linków poniżej, aby dowiedzieć się więcej:

  • Zaburzenia rozwoju – Zaburzenia rozwoju dziecka mogą przybierać różny charakter. Mogą mieć postać deficytów rozwojowych w zakresie poszczególnych analizatorów, np. wzroku czy słuchu. Mogą wiązać się z dysfunkcjami albo opóźnieniem rozwoju psychomotorycznego, co w przyszłości może powodować m.
  • Rozwój dziecka – W pierwszym roku życia rozwój dziecka przebiega w imponującym tempie. Każdego dnia maluch zdobywa nowe doświadczenia, codziennie zaskakuje rodziców nowymi umiejętnościami. Niektóre młode mamy martwią się o to, czy ich maluszek we właściwym czasie zaczyna gruchać, naśladować odgłosy, uśmiechać się, raczkować, stawiać pierwsze kroki, wypowiadać niezgrabnie słowa itd.

Nasi lekarze odpowiedzieli też na kilka podobnych pytań innych użytkowników:

Artykuły na ten temat
Zaburzenia rozwoju

Opóźniony rozwój mowy

Opóźniony rozwój mowy

Opóźniony rozwój mowy dziecka to częsta przyczyna zmartwień rodziców, którzy zachodzą w głowę, dlaczego ich pociecha nie rozmawia z rówieśnikami, nie inicjuje kontaktów słownych, posługuje się głównie gestami, prezentuje mały zasób słownictwa albo nie...

Zaburzenia rozwoju

Dysleksja rozwojowa

Dysleksja rozwojowa to specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym. Trudności składające się na dysleksję rozwojową spowodowane są zaburzeniami niektórych funkcji poznawczych, motorycznych oraz ich integracji. Uwarunkowane...

Zaburzenia rozwoju

Całościowe zaburzenia rozwojowe

Całościowe zaburzenia rozwoju (ang. Pervasive Developmental Disorder, PDD) to grupa wrodzonych zaburzeń dotykających sfery motoryki, komunikacji i języka oraz percepcji. Choroby wchodzące w skład całościowych zaburzeń rozwojowych (CZR) nie wpływają znacznie...

Zaburzenia rozwoju

Dzieci z adhd mogą mieć problemy z pisaniem!

Nie jest tajemnicą, że dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) często mają problemy w nauce. Ostatnie badania naukowe pozwoliły jednak określić, że u dzieci z ADHD znacznie wzrasta prawdopodobieństwo wystąpienia...

Pierwszy rok życia dziecka

Prawidłowy rozwój dziecka

Prawidłowy rozwój dziecka

Kiedy na świat przychodzi dziecko, rodzice od początku zabiegają o to, by noworodkowi było jak najlepiej - karmią, przewijają, uspokajają, noszą na rękach. Bezustannie towarzyszą im też obawy i wątpliwości, czy ich pociecha rozwija się w sposób prawidłowy,...

Zaburzenia rozwoju

Jak rozpoznać opóźnienia w rozwoju kilkuletniego dziecka?

Jak rozpoznać opóźnienia w rozwoju kilkuletniego dziecka?

Każde dziecko rozwija się w swoim tempie, a skala prawidłowego rozwoju jest stosunkowo duża. W większości przypadków rodzice nie mają powodów do zmartwień, jednak niekiedy maluchy odbiegają od swoich rówieśników. Aby w porę wychwycić wszelkie nieprawidłowości,...

Zaburzenia rozwoju

Zaburzenia mowy u dzieci

Umiejętność poprawnego wysławiania się jest bardzo ceniona. Jednocześnie z wielu badań przeprowadzonych przez poradnie logopedyczne w Polsce wynika, iż odsetek dzieci z różnymi wadami wymowy stale wzrasta. Zaburzenia mowy to spory problem, który odzwierciedla...

Zaburzenia rozwoju

Zaburzenia wzrostu u dzieci

Pokolenie dzisiejszych trzydziestolatków na pewno pamięta piosenkę z dzieciństwa: „a ja rosnę i rosnę, latem, zimą, na wiosnę", która w wesołym stylu traktowała o tym, jak ważnym etapem rozwoju jest regularne wzrastanie. Prawidłowy bilans zdrowia każdego...

Zaburzenia rozwoju

Możliwości leczenia dzieci autystycznych

Autyzm dziecięcy jest leczony w specjalnych ośrodkach państwowych i prywatnych. Niestety, dostępność lekarzy i form pomocy w niektórych miejscowościach w Polsce jest utrudniona. Jest coraz więcej dzieci z zaburzeniami autyzmu. Nie każdy rodzic może pozwolić...

Zaburzenia rozwoju

Krzywica u dzieci

Krzywica jest ogólnoustrojową chorobą polegającą na upośledzonej mineralizacji kości, która wynika z zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Zaburzenia mineralizacji kości wpływają na ich rozwój. Kości odkształcają się, są miękkie i kruche....

Wyszukaj lekarza po opiniach