Poród naturalny

Poród naturalny to taki, który przebiega pod wpływem czynności skurczowej macicy matki i hormonów produkowanych przez jej organizm. Termin ten oznacza, że w czasie porodu nie było żadnych interwencji farmakologicznych i medycznych, do których zalicza się: podanie oksytocyny - hormonu wywołującego poród, podanie znieczulenia, zastosowanie kleszczy, próżnociągu lub cesarskie cięcie. Poród naturalny odbywa się między 37. a 42. tygodniem ciąży, a dziecko jest w położeniu główkowym. Ten rodzaj porodu ma wiele zalet, jednak część kobiet obawia się bólu porodowego i wybiera znieczulenie zewnątrzoponowe.

1. Przebieg porodu naturalnego

W trakcie porodu naturalnego wyróżnia się kilka okresów. Poród rozpoczyna się w momencie, gdy skurcze macicy występują regularnie i powtarzają się co 10 minut. To właśnie dzięki nim szyjka macicy się rozwiera. Przed tym etapem pojawia się również

Zobacz film: "Przekarmianie dzieci"

Poród naturalny - zdjęcia
Poród naturalny - zdjęcia

Początkiem porodu jest moment wystąpienia bóli wywołanych skurczami macicy.

zobacz galerię

niewielka ilość śluzu o lekko różowym zabarwieniu – jest to czop śluzowy zamykający szyjkę macicy, który odpada przed rozpoczęciem skurczów.

Pierwszy okres porodu to czas stopniowego rozwierania się ujścia wewnętrznego i zewnętrznego szyjki macicy. U kobiet rodzących po raz pierwszy trwa on zazwyczaj do osiemnastu godzin, natomiast u kobiet, które już wcześniej rodziły, często nie przekracza on dwunastu godzin. Na tym etapie kobieta może spacerować, brać prysznic, kąpać się w wannie lub przyjmować dowolną pozycję, w której będzie jej najwygodniej. Zazwyczaj najbardziej jej odpowiada leżenie na boku. W pierwszym okresie porodu ważne jest odpowiednie oddychanie, zwłaszcza podczas skurczów. Dzięki temu zapewnia się odpowiedni dopływ tlenu i oszczędza siły na kolejne etapy porodu. Pod koniec tego okresu dochodzi do pęknięcia pęcherza płodowego.

Całkowite rozwarcie ujścia zewnętrznego szyjki macicy oznacza rozpoczęcie drugiego okresu porodu. Trwa on od piętnastu minut do półtorej godziny (u wieloródki) lub dwóch godzin (u pierworódki). Skurcze porodowe stają się skurczami partymi, do których dołączają skurcze mięśni brzucha. Na tym etapie najważniejsze jest odpowiednie oddychanie i wspomaganie parcia. Drugi okres porodu kończy się urodzeniem dziecka. Trzeci okres porodu to okres wydalania łożyska. Ma on miejsce tuż po urodzeniu dziecka i trwa do trzydziestu minut. Na tym etapie dochodzi do wydalenia popłodu, czyli błon płodowych i łożyska, które położna lub lekarz ogląda i ocenia, czy jest kompletny. Czwarty okres jest okresem poporodowym i obejmuje dwie godziny od narodzin dziecka. Przez cały ten czas stan zdrowia kobiety i noworodka jest dokładnie monitorowany.

2. Pozycje w I okresie porodu naturalnego

W tym okresie rodząca może przyjmować dowolną pozycję ciała – najchętniej wybiera takie, które przynoszą ulgę w bólach. Może to być pozycja siedząca z oparciem, siedzenie na piłce lub dowolna inna. Przydatna może też się okazać relaksująca kąpiel mająca właściwości uśmierzające ból.

Okres II - wydalanie płodu

normalnie trwa do 2 godzin u pierworódek, a ok. 30 minut u wieloródek. Charakteryzuje się tzw. skurczami wydalającymi – podobnymi do tych w I okresie porodu, ale częstszymi i silniejszymi, oraz skurczami partymi, bardzo silnymi – w tym przypadku rodząca wspomaga skurcze macicy, aktywnie napinając mięśnie brzucha (tym samym uruchamiając silny mechanizm tłoczący – tłocznię brzuszną). Skurcze parte pojawiają się odruchowo, niezależnie od woli kobiety, jako nie do opanowania potrzeba parcia. Następuje to dopiero wtedy, gdy główka dziecka osiągnie dno miednicy. Nie należy samodzielnie przeć, zanim pojawi się silna ku temu potrzeba, ponieważ może to spowodować przedłużenie porodu. Na tym etapie może zostać wykonane nacięcie krocza, jeśli istnieją ku temu przesłanki.

3. Pozycje w II okresie porodu naturalnego

W okresie wydalania możliwe są bardzo różne pozycje rodzącej. W praktyce obecnie najczęściej stosowana jest pozycja leżąca, jako dająca położnej i położnikowi najlepszą możliwość nadzorowania przebiegu porodu i szybkiej interwencji w razie komplikacji. Jednakże kobieta nie powinna być zmuszana do rodzenia w pozycji horyzontalnej, jeśli woli inną, np. stojącą lub kolankowo-łokciową.

Okres III – łożyskowy

to czas, w którym następuje oddzielenie i wydalenie popłodu (łożyska, błon płodowych i pępowiny). Prawidłowo trwa 10–30 minut. Czynność skurczowa macicy powraca po krótkiej przerwie, jaka nastąpiła po wydaleniu płodu, jest jednak wyraźnie słabsza. Łożysko oddziela się od macicy i następuje jego wydalenie.

Okres IV – pierwsze kilka godzin po porodzie

Macica obkurcza się, zaciskając naczynia krwionośne. Jest to czas ścisłej obserwacji położnicy. Pęknięte lub nacięte krocze zostaje zszyte, kanał rodny skontrolowany i w razie urazów również zaopatrzony. Położna nadzoruje także stan ogólny kobiety (tętno, ciśnienie krwi, temperaturę), kontroluje obkurczanie się macicy i ewentualne krwawienie z dróg rodnych.

4. Zalety porodu naturalnego

Poród siłami natury jest zarówno dla matki, jak i dziecka rozwiązaniem najbezpieczniejszym. Każda kobieta jest inna, więc trudno przewidzieć, w jaki sposób jej organizm zareaguje na podanie niektórych leków, w tym środków znieczulających i czy w wyniku tego nie dojdzie do zaburzenia fizjologicznego przebiegu porodu lub wstrzymania akcji porodowej. Obecnie ryzyko powikłań i komplikacji, których przyczyną jest podane znieczulenie, jest znacznie mniejsze niż kiedyś, ze względu na wprowadzenie bezpieczniejszych środków znieczulających. Warto pamiętać, że w niektórych przypadkach podanie znieczulenia nie jest kwestią wyboru, ale konieczności. Ma to miejsce, gdy bóle porodowe są na tyle silne, że uniemożliwiają współpracę z personelem medycznym i utrudniają poród. W tej sytuacji znieczulenie jest dobrym rozwiązaniem. Niekiedy też przebieg porodu lub pojawienie się nieprawidłowości decyduje o tym, że kobieta, która pragnęła rodzić naturalnie, musi poddać się cesarskiemu cięciu. W każdym przypadku charakter porodu powinien być dostosowany do indywidualnej sytuacji.

Poród naturalny ma wiele zwolenniczek, ale większość kobiet boi się bólu, który mu towarzyszy. Należy zdać sobie jednak sprawę z tego, że jest on kwestią indywidualną i to, że koleżanka opowiada o wielogodzinnym bólu nie do zniesienia nie oznacza, że każdą rodzącą kobietę czeka to samo. Decyzję o podaniu znieczulenia najlepiej więc pozostawić do czasu, gdy będzie już pewne, czy jest to potrzebne, czy też nie.

spis treści
rozwiń
Następny artykuł: Cesarskie cięcie

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!