Boję się spać. Jak temu zaradzić?

Witam,
Jestem 23-letnią kobietą.

Mój problem to lęk przed zasypianiem i samym snem. Moje problemy z bezsennością sięgają dzieciństwa. Zawsze kładłam się późno spać, lubiłam długo siedzieć w nocy a później spać do południa. Zresztą do tej pory tak mam. Jednak chcąc z tym walczyć zaczęłam kłaść się wcześniej. Jednak to mi nic nie dawało bo leżałam na łóżku po kilka godzin, przewracając się z boku na bok, czułam zmęczenie ale nie mogłam zasnąć. Udawało się dopiero nad ranem. Do tej pory moim głównym problemem był ten lęk, że przede mną kolejna nieprzespana noc. Na samą myśl, że znów się nie wyśpię, dostawałam szału. Jeszcze gdybym nie była zmęczona to może bym to zrozumiała, ale zdarzało się, że wstałam o godz. 4.30 rano do szkoły wracałam po całym dniu do domu o 21.00 kładłam się i nie mogłam spać! Następnego dnia znowu musiałam wstać tak wcześnie a zero snu. Masakra jakaś!

Jednak problem snu od jakiegoś czasu przerodził się w lęk. Jest to lęk przed duchami głownie. I to nie są moje jakieś wymysły, bo po prostu zdarza się, ze przychodzą do mnie w czasie snu. Głównie są to duchy kogoś z mojej rodziny. Wszystko głównie zaczęło się rok temu w Boże Narodzenie. W nocy "odwiedził" mnie duch mojego kuzyna. Obudził mnie jego śmiech i "kuksaniec" w zebra. To było okropne uczucie i nikomu go nie polecam! Wiedziałam, że to duch mojego kuzyna. Nawet dwa dni później przyśnił mi się On znowu. Zapytałam go "czy to On był u mnie dwa dni temu?", odpowiedź była krótka "TAK". Od tamtej pory boję się zasnąć, żeby nie przydarzyły mi się takie sytuacje. Lęk jest tak przerażający, że boję się zamknąć oczy. Moja ostatnia dziwna sytuacja miała miejsce kilka dni temu. W noc przed "Wszystkimi Świętymi". O 4.00 rano musiałam wstać, bo jechaliśmy daleko do rodziny, udało mi się usnąć raptem na 30 minut. Jednak w ciągu tej pół godziny zdążyło się coś wydarzyć. Miałam krótki sen, że zdejmuję bluzkę od piżamy. I co w tym dziwnego? A to, że obudziłam się bez bluzki! Leżałam na wznak (nigdy nie śpię na wznak bo nie umiem, nie lubię, i mam lek ze coś na mnie usiądzie), z rękami położonymi na kołdrze. Okropne uczucie. Teraz od tej chwili nie śpię najlepiej.

Zasypiam przy włączonym świetle albo tv. Boję się! Proszę pomóżcie! Co jest ze mną nie tak? Dodam, że wierzę w duchy i od małej dziewczynki widziałam duchy w postaci kotów, których nie widział nikt a ja je widziałam. Pomocy!

Pytanie zadane 7.11.2010r. o 17:29 przez do...87@wp.pl

ODPOWIEDŹ EKSPERTA

Lek. Agnieszka Jamroży - psychiatra, absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.